Sílvio

vivo como vivo grácias aos demais

van pasando os dias e a menuda hóstia van

non me queixo do que son

vin tempos mellores pero di-me quen non

sílvio, ouro e millóns

non valen pra pagar un mundo de ilusións

sílvio, ollo que aí vou

collo polo atallo hácia unha vida mellor

seica un tipo honrado, iso din que son

se che pido que me escoites, presta-me atención

son fillo do demo coma o noso Señor

collo algunha gorda e rompo corazóns

cruzo-me de dedos e empeza a chover

ceos despexados se os cruzo outra vez

se che van as penas cuns mimiños meus

e co son das sirenas do meu carrusel

(CORO)

dou-che o que teño e xa non teño mais

fai-te co que debas se che colle nas mans

sabes que che quero pero é que ademais

tés a porta aberta cando queiras marchar

uns dias vés preciosa e outros dias non vés

hai que deixar cousas pra ter as que tés

sempre trae problemas morrer de pracer

paga-me outra volta e non te baixes do tren

(CORO)

sei que un destes dias se teño ocasión

vou baixar ao val, vou cantar a canción

vou cantá-la alto e a todo pulmón

e que o eco decida se pervive ou non

(CORO)