Dy motra nje frajer

Adelina:

Unë do t'ja mar

syrin do t'ja vëj

frajerin e saj

për vete do ta bëj.

Kot e ke të luftosh

me atë fytyrë të ëmbël

në duart e mija

mashkujt bëhen vetëm vegël.

E ti e di se nuk e dua

por duhesh ta harrosh

e di mirë se do ta marr

e ti vazhdo të dashurohesh.

Zanfina:

Nuk mund të besoj

që ti më lëndon

pse frajerin tim

gjithmon e shikon.

Ai mua më don

dhe e dashuroj

askush s'do të mund

që të na shkatërrojë.

Ref:

A: Meshkujt jan të njejtë

Z: Nuk është e vërtetë

A: Meshkujt duan lojë

Z: Nuk jan të gjith njësoj

A: Ata shum shikojnë

Z: Të gjith ne gabojmë

A: Meshkujt të mashtrojnë

Z: Por një e dashurojnë.

Adelina:

Dhe çdo fjalë e jotja mua më bën

që më egër të luftoj

unë atë djalë të mjerë

do ta fus shumë keq në lojë.

Dhe e di që nuk do t'ndalem kurrë

kot për të non-stop mendon

kthjellu pak oj qika mirë

ai ty s'të meriton.

Zanfina:

Ti mendon kështu

por gabim e ke

meshkujt dijnë të duan

sikur edhe ne.

Lumturia është një

djemt e meritojnë.

Ata kan zemër

dhe na dojnë.