W Kamień Zaklęci

Tam na skraju świata dziwy,

tam na skraju świata cuda

Byli tacy co wierzyli,

że tam dojdą, że się uda

Ledwo przeszli kilka kroków,

i za siebie obejrzeli,

A jak stali w jednej chwili,

w martwe głazy skamienieli

Stoją tak już od lat,

pogrzebani w pamięci

Myśli mają kamienne

i sny kamienne mają

I nie wie nikt, jak dugo

we śnie kamiennym trwają

Prędko, prędko baśń się baje,

nie tak prędko koń wyskoczy

Kto zdobędzie wodę życia,

kto kamieniom pryśnie w oczy

Kto im wodą pryśnie w oczy,

kto ich w ludzi pozamienia

Kto ich wreszcie oduroczy,

kto ich zbudzi z odrętwienia