Alleen

Een avond in novebmer met vlagen koude regen

In rails en natte straten glom het neonlicht

Ik reed wat doelloos rond, geen plaats om te parkeren

En in 't cafe geen enkel echt bekend gezicht

Je zei dat je verrast was dat ik je op kwam zoeken

Het is hier niet veranderd en het ziet er echt goed uit

Je praatte wat nerveus en zette haastig koffie

En ik dacht terug aan vroeger, aan de warmte van je huid

Ik hoorde je van alles over iedereen vertellen

We luisterden en praatten en draaiden er omheen

Je wist waarvoor ik kwam, ik zag het aan je ogen

We dachten allebei aan hoe 't zou zijn zo meteen

Je wist je niet goed raad, maar je kon het niet verbergen

Ik zei dat je heel fijn was, maar je schoof bij mij vandaan

Je deed het niet uit onwil, maar uit angst voor oude wonden

Uit angst dat ze door warmte weer open zouden gaan

Misschien deed je 't wel, omdat je bang was voor een afscheid

Als het morgen weer voorbij zou zijn en jij hier achterbleef

Dus ik zei dat ik moest gaan en ik zei het was gezellig

Je lachte bijna opgelucht en keek me peinzend na

En buiten in de auto bleef ik nog wat zitten kijken

Hoe achter de gordijnen van je flat het licht verdween

En we waren in de armen van het naamloze donker

Allebei ons zelf weer en allebei alleen, alleen, alleen