Bijna Requiem

Ze zit bijna stil voor het raam verzonken in gedachten

Buiten raast het verkeer, maar ze hoort het niet meer

Ze zit alleen maar stil te wachten

Het lawaai van de tram, een bijna requiem

Ze kan het elke dag verwachten

Ze zit stil voor het raam maar in zichzelf te dromen

Als een vogel gekooid, maar klagen doet ze nooit

Verwacht de dag die ooit zal komen

Dit bejaardentehuis vervangt toch nooit een thuis

Ze denkt: was ze maar nooit gekomen

Ze zit stil voor het raam en kijk verdoofd naar buiten

Kinderen hollen voorbij en wat kijken ze blij

Ze veegt de wat beslagen ruiten

Ze doet zelf niet meer mee, ze heeft haar kopje thee

Zo kijkt ze naar het leven buiten

Ze zit stil voor het raam en wrijft vermoeid haar ogen

Het wordt een mooie maand mei

Haar leven is voorbij

Het is gewoon voorbij gevlogen

Zonder al te veel hoop leest zij haar horoscoop

Hoewel hij altijd heeft gelogen