Brief

Ik heb een tijdschrift met een vers ontvangen

Dat ding heb jij klaarblijkelijk gedicht;

Nou, wel bedankt! Maar heeft jouw brave vader

Jouw zang van wee misschien al bijgelicht

Ik kreeg tenminste, toen ik zat te lezen

Een soort van kriebel om erop los te slaan:

Waar haal jij, aap van nog geen twintig jaren

Goddome, zoveel flauwekul vandaan

Als jij verliefd bent, en dat mag ik horen:

(Ik ben het ook en meer dan eens geweest!)

Loop dan desnoods een uur lang op je handen

Dat is normaal en dat verfrist je geest

Maar maak geen 'vaerzen' vol geklutste weemoed

En gelardeerd met artistiek sjagrijn

Die, als ze daarna dan in druk verschijnen

Een schande voor je naastbestaanden zijn

Op m'n kantoor, daar vroeg vandaag de juffrouw

Die meestal al m'n zakenbrieven tikt:

"Betoel, meneer, is u nu heus die dichter?"

Toen is je oom van woede haast gestikt

Jij draagt mijn naam, van achter en van voren

En als de weemoed jou tot dichten dwingt

Loop IK de kans, dat mijn kantoor zich dood lacht

Omdat de baas zo hartverscheurend zingt

Als jij wilt dichten, dicht dan een famille;

Als jij wilt zingen, zing dan in het bad

Dat deed je oom en dat deed ook je vader

Als hij een blauwtje opgelopen had

Ik waarschuw jou: krijg ik nogeens zo'n tijdschrift

Met hokus-pokus (jij noemt het een droom!)

Dan droom IK mee van dik hout zaagt men planken

Ziezo, die zit!... Dag Piet

Nou jij

Je oom