Zij Was Pas Zestien Jaren

Zij was pas zestien jaren

Met krullend haar zo blond

Zij deed de mannen staren

Met haar ogen en haar mond

Zo liep zij door de straten

Zij was nog argeloos

Zij had niets in de gaten

Maar zij was een echte doos

Het was op een mooie morgen

De zon scheen in haar haar

Zij moest de krant bezorgen

Bij een jonge makelaar

Zij kreeg de bus niet open

Dus belde zij maar aan

De makelaar deed aan

En keek haar vriendelijk aan

Hij zei: kom rustig binnen

Jij bent toch van de krant?

Hij kon niks meer verzinnen

Dus toen gaf hij maar een hand

Hij vroeg: wil je soms koffie

Zij zei: dat lust ik wel

Hij dacht: dat is een boffie

En hij sloot de deur toen snel

Zij was pas zestien jaren

Met krullend haar zo blond

Zij deed de mannen staren

Met haar ogen en haar mond

Zo liep zij door de straten

Zij was nog argeloos

Zij had niets in de gaten

Maar zij was een echte doos

Daar stond zij in de keuken

Keek schuchter uit het raam

Hij voelde zijn handen jeuken

Bij het zien van haar lichaam

Zijn blond ging sneller stromen

Zo´n frisse jonge meid

Toen heeft hij haar genomen

En haar onschuld was ze kwijt

Zij was er in gelopen

Door plakband in de bus

Die ging daardoor niet open

Dat was de bedoeling dus

Dus dat kon zij ook niet weten

Zij is naar huis gegaan

De koffie straal vergeten

En ook de kranten liet zij staan

Zij was pas zestien jaren

Met krullend haar zo blond

Zij deed de mannen staren

En ze had nu ook een hond

Zo liep zij door de straten

Een beetje achteloos

Want zij had in de gaten

Ja zij was een echte doos

Ja zij had in de gaten

Zij was een echte doos