ºEhir

bu ºehir insana tuzak kuruyor

bu ºehir insaný uzak kýlýyor

bu ºehir insaný yoruyor

bu ºehir insaný hep kandýrýyor

senin için yazýlmýº her ºiir bu bedenin olsa keºke

bak bir ömrü verecem iºte

bu ºehir benim bir demir atmýº ki gönlüm yosun tutmuº

limanda kalmýº topraðýnda servetim var

anýlarým çocukluðum ve geleceðim

baðlamýº elimi kolumu

ne kadar uzaða gitsem de kopamadým

ne kadar yakýnsam ona

ben o kadar uzaðým ondan

her taraf tuzak her bir yer yalan

tutulmamýº ki hiç bir söz

hep yalan dolan var

bu ºehir insana tuzak kuruyor

bu ºehir insaný uzak kýlýyor

bu ºehir insaný yoruyor

bu ºehir insaný hep kandýrýyor

gel bu ºehrin havasý böyle kalsýn

aynalar yalancýdýr

bu ºehrin dört bir yanýnda ayna var alýmlýdýr

bir kandýrýr ki anlamazsýn

verilen sözler unutulur

belki yarýna umut olur

fakat bu ºehir unutturur

bazen hatýrlatýr ve aðlatýr güldürür

bir gün yaºarken bi gün öldürür

bir türküdür bu duydunðun senin için

dikenli gül ve yaºanacak bir gündür

bu ºehirde doðdum bu ºehirde söndüm

gel biz ºehrin havasýna hiç uymayalým

birbirimize verdiðimiz sözlerin hepsini tutalým

bir de ºehirli türkü tutturup karºýlýklý seninle

ºehre inat dert üstüne dert koymayalým ayrýlmayalým

gönül bir baðlanmýº ki sorma

her güneºli gün ver her yýldýzlý geceyi özler o da bizim gibi

kardeºiz biz sanki, yaðmuruyla ýslanan aðaç gibi

kökünden baðlý kopmaz, özümdür o bilinmez

sözüm var and içilmiº bir günde dört mevsimmiº

bu ºehir benim ve bu ºehir bizimmiº anla

pes etmedik umutla yürüdük iºte her gün ayný yolda

býrakmam, terk etmem ben gitmem bu ºehirden

gel bu ºehrin havasý böyle kalsýn, tuzakla dolmuº her yer

yorulmuº tüm bedeler acep neden?

býrakmam, terk etmem ben gitmem bu ºehirden