Lauda Sion (latim)

Lauda, sion, salvatorem,

Lauda ducem et pastorem

In hymnis et canticis.

Quantum potes, tantum aude,

Quia maior omni laude,

Nec laudare sufficis.

Laudis thema specialis,

Panis vivus et vitalis

Hodie proponitur.

Quem in sacrae mensa coenae

Turbae fratrum duodenae

Datum non ambigitur.

Sit laus plena, sit sonora ;

Sit iucunda, sit decora

Mentis iubilatio.

Dies enim solemnis agitur

In qua mensae prima recolitur

Huius institutio.

In hac mensa novi regis,

Novum pascha novae legis

Phase vetus terminat.

Vetustatem novitas,

Umbram fugat veritas,

Noctem lux eliminat.

Quod in coena christus gessit

Faciendum hoc expressit

In sui memoriam.

Docti sacris institutis,

Panem, vinum in salutis

Consecramus hostiam.

Dogma datur christianis

Quod in carnem transit panis

Et vinum in sanguinem.

Quod non capis, quod non vides

Animosa firmat fides

Praeter rerum ordinem.

Sub diversis speciebus,

Signis tantum et non rebus,

Latent res eximiae.

Caro cibus, sanguis potus,

Manet tamen christus totus

Sub utraque specie.

A sumente non concisus,

Non confractus, non divisus,

Integer accipitur.

Sumit unus, sumunt mille,

Quantum isti tantum ille,

Nec sumptus consumitur.

Sumunt boni, sumunt mali,

Sorte tamen inaequali

Vitae vel interitus.

Mors est malis, vita bonis :

Vide paris sumptionis

Quam sit dispar exitus.

Fracto demum sacramento,

Ne vacilles, sed memento

Tantum esse sub fragmento

Quantum toto tegitur.

Nulla rei fit scissura,

Signi tantum fit fractura

Qua nec status nec statura

Signati minuitur.

Ecce panis angelorum

Factus cibus viatorum,

Vere panis filiorum

Non mittendus canibus.

In figuris praesignatur,

Cum isaac immolatur,

Agnus paschae deputatur,

Datur manna patribus.

Bone pastor, panis vere,

Jesu nostri miserere,

Tu nos pasce, nos tuere,

Tu nos bona fac videre

In terra viventium.

Tu qui cuncta scis et vales

Qui nos pascis hic mortales,

Tuos ibi commensales,

Coheredes et sodales

Fac sanctorum civium.

Amen.