Vox Patris Caelestis (latim)

Vox Patris caelestis ad sacram virginem Mariam,

Filii eius genitricem, in eius migratione

A corpore mortali, in hiis verbis prorumpens:

Tota pulchra es, amica mea, mihi amabilissima

Annae prolis, virgo sacratissima Maria,

Et macula ab ineunte conceptionis tuae instanti

Vel usquam non est in te.

Favus distillans labia tua ex corde purissimo

Verba mira dulcedinis spiritualis gratia:

Iam enim hiems terreni frigoris et miseria transiit:

Flores aeternae felicitatis et salutis mecum tibi

Ab aeterna praeparatae olfacere et sentire apparuerunt.

Vineae florentes

Odorem caelestis ambrosianae dulcedinis dederunt,

Et vox turturis, quae mea, tui dilectissimi amatoris,

Sola est exoptatio te amplecti,

Audita est in terra nostra tali sonante gratia.

Surge, propera, amica mea, columba mea,

Formosa mea de terra longinqua miseriis plena,

Et veni in terram quam monstravero tibi.

Veni de corpore mortali, et induam te,

Mea corcula, vestitu deaurato circumdata

Varietate caelestis gloriae.

Veni ad me, dilectissimum amatorem tuum, prae

Omnibus adamata, et ponam in te thronum meum,

Quia concupivi speciem tuam.

Veni de Libano, monte mundano

Quaquam altissimo humanae contemplationis,

Ad montem Sion, ubi innocentes manibus

Et corde ascendere deberent.

Veni ad me, Assuerum verum, Esther,

Mea nobilissima, pro populo tuo oratura,

Mecum in aeternum manere et delectare.

Te omnes caeli cives

Summo desiderio exoptant videre.

Veni, caelesti gloria coronaberis. Amen.