A Neansaí 'Mhíle Grá

A Neansaí, 'mhíle grá, a bhruinneall 'tá gan smál

Go bhfeice mise'n t-ádh 'gus an séan ort!

Ba ghile do dhá láimh ná cúr geal na trá

Ná'n eala 's í a' snámh ar an Éirne.

Is glaise liom do shúil ná braon beag den drúcht,

Is binne liomsa tú ná na téadaí;

'S mur' n-éalaí tusa liomsa titfidh mé i lionndubh

'Gus cuirfear insa chill 'do dhéidh mé.

Is iomaí sin guth mná a chluinimse 'ngach aird

Abhus agus taobh thall den Éirne.

Go Corcaigh na gCuan 's go Béal Ath' na Sluaighe

'Sí Neansaí 'thug bua ar a' méid sin.

A Mhuire 'gus a Dhia, nárbh aoibhinn deas é'r saol,

Dá mbeinnse agus í le chéile?

Tráthnóna aoibhinn ciúin, ó mise 'gus mo rún

Ag cogarnaíl ar uaigneas sléibhe.

Beir litir uaimse suas chuig Neansaí chaoin na gcuach

Is aithris di gur buartha atá mé;

Aithris di arís nach gcodlaím féin aon oíche

Le harraing atá trí mo thaobh deas.

Aithris é dá súil, Aithris é dá cúl,

Aithris é dá méin mhaith chéillí;

Aithris é dá ceann 's dá béilín atá binn

Gur ghiorraigh sí go cinnte mo laetha'.

Dé Domhnaigh má tchímse stór geal mo chroí

Tiocfaidh an t-amharc chugham arís is an éisteacht;

An tuirse atá ar mo chroí, go n-imeoidh sí díom,

Is ní aithneofar an aois ar m'éadan.

A Mhuire is a Rí, nach a tuirseach a bhím,

Is go scaipfinn, dá mba fíon uilig, an Áirne.

An bhfuil duine ar bith sa tír a bhainfeadh díom mo mhian?

Níorbh fhada mé sa saol seo ina héagmais