Oud

Om eindelijk af te doen met het gezemel

Van oudjes die, krom en vergroeid

De jeugd beschrijven als een roze hemel

Die door de jongeren wordt verknoeid

En om voorgoed m'n hart te kunnen sluiten

Voor ieder die mijn nachtrust streelt

Die zich alleen maar lijfelijk kan uiten

En mij bij 't opstaan al verveelt

refr.

Ja, zonder angst of spijt

Verlang 'k daarom ijskoud

Heel vurig naar de tijd

Dat 'k op zal zijn en oud

Om eindelijk af te rekenen met de laster

Van elk jaloers en oud serpent

Om mild te zeggen tot zo'n kritikaster

" 'k Vergeef u dat u lelijk bent"

En om de kwezeltjes te repliceren

Die mij zo vaak hebben gelaakt

"Mevrouw, hoe kan ik u ooit pardonneren

U hebt de zonde nooit gesmaakt!"

refr.

Als ik alleen nog souvenirs mag kweken

In alle perken van mijn hart

Dan zal mijn vrouwenhart daar niet van breken

Ik heb het lot getart

Dan zing ik eindelijk mijn kalmer liefdeszangen

Bij snarenspel van tederheid

Dan zal men eindelijk eens niet naar mij verlangen

Alleen om mijn lichamelijkheid

refr.

Om op een dag tot hem te kunnen zeggen

Dat ik mij schikte onder hem

En om hem eindelijk uit te kunnen leggen

Dat 'k vaak gehuild heb zonder hem

Om eindelijk tegen hem te durven zeggen

Dat steeds als 'k hem bedrogen heb

Maar 'k weet niet of ik dat zal durven zeggen

Ik alleen mezelf bedrogen heb

refr.