Uciekaj moje serce

Gdzieœ w hotelowym korytarzu krótka chwila,

Splecione rêce, gdzieœ na pla¿y oczu b³ysk,

Wys³any w biegu krótki list,

Stokrotka œniegu, dobra myœl -

To wci¹¿ za ma³o, moje serce, ¿eby ¿yæ.

Uciekaj, skoro œwit, bo potem bêdzie wstyd

I nie wybaczy nikt ch³odu ust Twych.

Deszczowe wtorki, które przyjd¹ po niedzielach,

Kropelka ¿alu, której winien jesteœ ty;

Nieprawda, ¿e tak mia³o byæ,

¯e warto w byle pustkê iœæ -

To wci¹¿ za ma³o, moje serce, ¿eby ¿yæ.

Uciekaj, skoro œwit, bo potem bêdzie wstyd

I nie wybaczy nikt ch³odu ust, braku s³ów.

Uciekaj, skoro œwit, bo potem bêdzie wstyd

I nie wybaczy nikt ch³odu ust Twych.

Odloty nag³e i wstydliwe, nie zabawne,

Nic nie wiedz¹cy, a zdradzony pies czy miœ.

Za³oœnie chuda kwiatów kiœæ,

I nowa z³uda, nowa niæ -

To wci¹¿ za ma³o, moje serce, ¿eby ¿yæ.

Uciekaj, skoro œwit, bo potem bêdzie wstyd

I nie wybaczy nikt ch³odu ust, braku s³ów.

Uciekaj, skoro œwit, bo potem bêdzie wstyd

I nie wybaczy nikt ch³odu ust Twych.