Shíl Mé Féin

Shíl mé féin ag gabhail a luí dom 'réir

Go raibh mé slán, is nárbh eagal dom

'Sínte síos le cúl buí craobh

Grá mo chroí agus m'anam í

Bhí m'aghaidh lena haghaidh 's mo thaobh lena taobh

'S mo lámh mar fhéirín trasna uirthi

Ach le banú 'n lae ba trua mo scéal

Mo luí 'mo chreatúr dhonna bhocht

Nuair a bhí mise óg is beag go leor

'S é bhain mé fúm ins na bealaí seo

'S 'ach casán réidh ar shiúil mé léi

Gur ghoin go géar an arraing mé

á pógadh a béal mar bhláth sú craobh

'S é bhí gach éinne a bhfaca í

'S ar a' haonu lá déag ba trua mo scéal

'S go hAontrom siar a cuireadh mé

Ach dá mbeinn-se thíos, ach níl faraoir

Ins a' tír ina rugadh mé

Beadh uaisle a' caoi mo bhás go fíor

Is mo mhuintir féin ag aithrí liom

'S a Mháithrín Dhílis Mhilis Mhín

'S Ard Rí Naofa a d'fhulaing mé

'S go bfhuil a' bás go fíor a' gabháil mo chlaoi

Is tigh Eoghain ó Frighil nach mbíonn mo chorp

Dá mbeadh teachtaire agam a rachadh síos

'S a thiocfadh aníos an aichearra

'S a dhéanadh scíste i mBealach Gaoithe

Agus bhéarrfainn féin luach an aistir dó

A thiocfadh 'ríst aníos a' tslí

'S a d'inseodh nach mairfinn-se

Ach cóirigh an tigh 's faoi mo thaobh

Nó 's í anocht an oíche dheireanach

1