Spijt

Ik was boos op je, triest en ongenadig

Ik was je kwijt, ik gaf het eerst niet toe

Een uitweg had ik niet

Je was weer zo onhandelbaar baldadig

Nu zit ik hier en pieker, waar moeten we naar toe

Het maakt me in de war, het maakt me moedeloos en moe

Ik schrijf maar wat en geef de kat te eten

En onbewust vertrouw ik op de tijd

Wat ik daarnet bedacht

Ben ik seconden later al vergeten

Moet ik nu blij zijn of was het juist weer droef

Is dit dan soms die kuil die jij zo vaak voor anderen

groef

Soms ben je te fel, je woorden klinken agressief

Dan zijn de misverstanden niet meer van de lucht

Tenslotte hadden we het fijn

Je doet wat water bij de wijn

Dat is beter dan een overhaaste vlucht

Was het de mist of toch die wilde vlagen

Was het de storm of juist de blauwe lucht

Geef antwoord

Laat me niet aldoor hetzelfde vragen

Zo red ik het toch nooit, ik wou maar dat je zei

Waar het op staat met jou en mij of is het feest

alweer voorbij

Nu al een week, ruim honderdtachtig uren

Ik zie je nog staan, je koffer in je hand

Toen dacht ik bij mezelf

Veel meer dan een paar uur zal het niet duren

Zo koppig is geen mens, waar zit je al die tijd

Alle verwijten die ik had was ik de dag daarop al

kwijt

Ik ben zo ongerust, pas alsjeblieft goed op jezelf

Zorg dat je eet en slaapt, blijf niet te lang

verborgen

Vergeet de tandarts niet vandaag

Je moest nog bellen naar Den Haag

En de verjaardag van je vader overmorgen