Griekse tango

Verleden week bezocht ik voor de eerste maal mijn bovenbuur

Het had te maken met lekkage, naar ik meen, of met de huur

Er hing een levensecht portretje van een cirkel aan de muur

En hij ontpopte zich als vreemde en ascetische figuur

Die zich in leven hield met brokjes en augurken in het zuur

"Het schikt me slecht, ik moet veel werk verrichten", sprak hij overstuur

"Ik heb al jaren een obsessie en die geeft me rust nog duur

Daar ik verslaafd ben aan de cirkelkwadratuur"

"Als men de omtrek van de cirkel", zo begon hij zijn verhaal

"Gaat delen door de doorsnee, uiteraard is die twee keer de straat

Dan komt er een quotient, ja mag ik even stilte in de zaal

Vaak zegt met tweeentwintig zevende maar dat is te globaal

In feite is het twee pi r en dat is lang niet zo banaal

Het blijkt dat pi irrationeel is en daarbij transcenataal

En een computer heeft het uitgerekend, is dat niet geniaal

Tot in de weet ik veel hoeveelste decimaal"

"Ja deze pi, dat staat te lezen in de encyclopedie,

Is eeuwenoud en wetenschappelijk en Grieks en vol magie

Als ik zo pieker over pi spreekt u wellicht van een manie

Maar zijn wij allen niet neuro-, fana-, roman- of mystici

Een ander heeft een kolibri, een relikwie of een fobie

Maar ik verdiep me onophoudelijk en zonder compromis

In dit unieke en verheven wonder der planimetrie

Ik zoek het antwoord op het grote raadsel pi"

Na deze woorden onderbrak hij spastisch hijgend zijn gepraat

En er verscheen een onrustbarend kleurenspel op zijn gelaat

Dus ik begon al rond te kijken naar een zuurstofapparaat

Maar hij bedaarde en hervatte zijn verhandeling kordaat

"Er is een andere formule, die is ook niet van de straat

De oppervlakte van een cirkel immers is pi r kwadraat

En om de waarde van die pi nu eens te zien in vol ornaat

Dat is wat mij als ideaal voor ogen staat"

"Aldus vind ik drie komma een vier een vijf negen twee zes vijf

Etcetera etcetera, ja het heeft heel wat om het lijf

Zodat ik elke morgen na het opstaan eventjes verstijf

Bij de gedachte aan de eindeloosheid van dit tijdverdrijf

Waarna ik mij toch altijd weer verman en in mijn handen wrijf

Ik grijp de rekenlineaal of ook wel eens de rekenschijf

Ik zet me neer en calculeer en schrijf en calculeer en schrijf

En ik zal blijven zoeken tot ik er in blijf"