Een Karretje Op De Zandweg Reed

Een karretje op de zandweg reed

de maan scheen helder, de weg was breed

het paardje liep met lusten

'k wed dat het zelf zijn weg wel vindt

de voerman lei ter ruste

ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind

ik wens je wel thuis mijn vrind

Een karretje reed langs berg en dal

de nacht was donker, de weg was smal

het paard liep als met vleugels

de sneeuwjacht zweept zijn ogen blind

de voerman houdt de teugels

ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind

ik wens je wel thuis mijn vrind.

Een karretje keert behouden weer

het ander heeft er geen voerman meer

waar mag hij zijn gebleven

'k wed dat je 'm op de zandweg vind

of moog'lijk wel daarneven

hij komt niet weer thuis die vrind, die vrind

hij komt niet weer thuis die vrind.