Í Gøtu Ein Dag

Í Gøtu ein dag

Í Gøtu ein dag

Har hendi eitt undur, ei fyrr var tað sæð

Tað skramblar sum heglingsæl, luftin var klár

Tað ýlur av stormi, tó ei rørdist hár

Klettarnir spreingjast, sum snarljós teir traff

Øll Gøta var paff

Øll Gøta var paff

Ei undur var í

Í Tróndargjógv undir Borðoyarlíð

Lá Tróndur og rembdist, hann spenti so fast

At Trølkonufingur í liðinum brast

Og Kellingin datt, hon stóð har so trygt

Og Risin fekk gikt

Og Risin fekk gikt

Nú vaknaði við

Hin gamli í gjónni og royndi eitt stig

Men tungur var bulur og beinini veik

Tó hvat gjørdi Tróndur tá mátturin sveik?

Hann gandaði Geyta í grøvini lá

So Geyti stóð hjá

So Geyti stóð hjá

Teir heilsaðust so

Hoyr olmussudýrið, mær tørvar eitt boð

Eg svav her so leingi, eg sigi tær satt

Eg veit ikki hvussu í Føroyum er statt

Um tingið er sett og um menn lata skatt

Meg lysti at frætt

Meg lysti at frætt

Tað gekk so ein tíð

Og Geyti kom aftur í Borðoyarlíð

Jú, nógv er at frætta, teir lesa í bók

Um Sigmund og teg og um kalvan teg tók

Í gandi hvør maður í Føroyum er nú

Nógv betur enn tú

Nógv betur enn tú

Teir sigla í logn

Teir rógva og hava ei árar í ogn

Teir tosa úr Gøtu og suður í Vág

Úr Føroyum til Hetlands eitt ílatog lá

Hin rómarski pávin lá deyður ein dag

Brátt vistu teir tað

Brátt vistu teir tað

Men fólkið er smátt

Og kvinnurnar detta um miðjuna brátt

Á høvdinum bera tær fjarðar og gras

Og eg sá ein mann nýta botn, tá hann las

Á monnum er pannan so høg, at eg sá

Hana aftanífrá

Hana aftanífrá

Og alt letur skatt

Og mjøður er bannaður jú tað er satt

Tað mesta av jørðini fór undir kong

Tá suffaði Tróndur: So aftur í song!

Men sig hvat ger tingið, nú statt ei og bín!

Jú, teir selja grýn!

Jú, teir selja grýn!