Þeyr

Klukkuslagið dregur okkur lengra að dauðanum

Ráfa í rykinu, eldrauður í augunum

þessir skósólar, skella í jörðina

Bergmála inn í þögnina, gatan geymir víst sögurnar

Vökvinn brenglar þetta göngulag

ég er með motherfucking höfiðið á röngum stað

ég finn til löngunar, geri söng um það

Og það virkar því að fólkið virðist raula hann

Held í mómentið, meðan ég get það

Virðist aldrei ætla að þora að þroskast; Pétur Pan

Sex stafir emmsjé, þú ættir nú þegar að þekkja það

Tólf ár að baki, kasta kveðju á hóla, fella og seljana

ég flutti sautján ára, mamma er ennþá þar

Var til vandræða, vildi ekki kvelj’ana

ég er með kórónu, ég vann fyrir henni

Og ég ætla alls ekki að selja hana

þeir koma, þeir hlusta, þeir taka svo punkta og bakka í vörn

Rapparar gráta og skrá sig síðan í regnbogabörn

Veskið veinar, hví valdirðu rappið

Aron Gunnarsson frá Cardiff… já, það er pappír

ég er engin fyrirmynd, allir ættu að vita, yo

Að ég fæ mér þangað til ég lúkka eins og Jónsi í Sigurrós

ég er í hásæti, og enginn á í mig

Samt fer ég hærra upp, svo allir sjái mig

ég tek myrkrinu með opnum örmum

því ég og nóttin erum eitt

Og við eigum okkar leyndarmál

á köldum kvöldum þar sem spegilmyndin mín

Hún öskrar ÞEYR