De Hoeksema's

k Ga naar de Hoeksema's, dat zijn m'n beste vrinden

Ik zeg niets van ze hoor, begrijp me goed

Ik kan 't werkelijk uitstekend met ze vinden

Nou ja, zij is geen dame hoor

Ze draagt een hoed, hmmm

Ach, hij gaat wel, hij is iets bij de justitie

Maar oppervlakkig, he, geen wije blik

Geen diepte, of hoe heet dat-eh, eruditie

Ze staan er niet bij stil, he, zoals ik

Neem mij nu 'es

Ik zit in vier besturen, behalve dan een damesclub in Kras

Nou, dan heb ik ook nog twaalf vrouwen, een pedicure

En dan m'n man nog, en m'n ischias

Maar, zonder schoonheid zijn wij toch maar slaafjes

Van deze dor prosaische maatschappij

Wat zou ik zijn zonder m'n Bertus Aafjes

Ik hou m'n Sji en Satre altijd bij

Kijk, en da's nou zo jammer van de Hoeksema's

Die zijn me toch te weinig erudiet

Ze zijn verbazend aardig, hoor, de Hoeksema's

Maar eh, dat he, dat, zo sepaqoir, dat hebben ze niet

Ja, die Hoeksema's

Niet om 't een of ander, hoor

Ik mag ze graag

Maar soms maakt 't me wild

Die spreken nou eeuwig kwaad over een ander

Ze zijn, hoe zal ik 't zeggen, zo weinig mild

Nou, gisteren bijvoorbeeld, hadden we 't over Annie

Nou goed, ik geef toe hoor, die Annie eh, daar is iets mee

Zo'n jurk, van haar salaris, nee, dat kan niet

Nou ja, en dan die hele..., van d'r..., nee

Nee, ze is ook fout geweest hoor, tussen haakjes

Ja, maar dat is nou weer heel erg sneu

Hoe kan 't ook anders, met zo'n moeder

Nou, en dan die vader met z'n zaakjes, oh

Maar 't ligt ook helemaal aan 't milieu

Het zijn verschrikkelijke ordinaire types

Maar laat ze onbetrouwbaar zijn, misschien

Ik zeg, en dat is een van mijn principes

Je moet 't goede in de mensen zien

Kijk, en dat is nou zo jammer van de Hoeksema's

Die zijn toch wel een tikkie hypocriet

Ze zijn verbazend goeig hoor, de Hoeksema's

Maar, zoals ik al zei, dat he, dat, mmm, hebben ze niet

Ja, die Hoeksema's

'k Was gisteren toch nog even bij ze, he

Nou, toen hadden we 't zo over al het leed

En toen opeens, het was gewoon om van te ijzen

Toen voelde ik eigenlijk pas hoe weinig 't ze deed

De Grieken, de negers, al die rassen

En al die displaced persons in hun hemd

Ach, als ik bij de naaister sta te passen

Dan voel ik me van binnen zo beklemd

Ik zeg net nog, in de keuken, tegen Mina

Zeg, jij klaagt nou wel over al je ongerief

Maar kijk nou ook eens eventjes naar China

En dat arme India, asjeblieft

De schareslijpers, al die kleine wrakken

Nou, en hier de woningnood

Is dat niet ontzettend cru

Hoe vier gezinnen in een kamer hokken

Ik heb er niemand bijgekregen. U

Kijk, en dat is nou toch wel jammer van die Hoeksema's

Die zien alleen hun eigen klein verdriet

Ze zijn bijzonder aardig hoor, de Hoeksema's

Maar, eh, datte, dat, mmh, hebben ze niet

Nee nee, ik moet nog even iets recht zetten, kijk

Die Hoeksema's, dat is toch wel heel erg makkelijk van ze hoor

Als je wat lenen wil, bijvoorbeeld, zijn ze niet direct zo fel

Ze zijn bekrompen hoor, da's waar, de Hoeksema's

Maar, ehh, dat he, dat, dat hebben ze wel