Collectezak

"En toch, dames en heren, toch heb ik gedacht, ondanks al die verdeeldheid en

apartheid en gebrokenheid - of hoe je het wilt noemen - er moet ook iets zijn

waarvan je zegt: He, dat is nou positief, dat is een teken van hoop, dat

hebben al die kerkgenootschappen altijd samen gehad, dat heeft de brandstapel

en de beeldenstorm overleefd. Een soort oecumenish symbool. Ik ben op zoek

geweest in de kerkgeschiedenis en ik heb het gevonden ook. Ik vraag op dit

ogenblik in de voorstelling graag even uw welwillende aandacht voor de

plechtige opvoering van het oecumenisch symbool

Met zo'n belletje voor de slapers. Dat is voor de mensen die het niet

begrijpen. Schrik je wakker, hoor je ping ping, weet je gelijk waar het over

gaat. Weet u waarom die collectanten er altijd handschoenen bij aan hadden

Dat was voor de vingerafdrukken

Ik heb dit apparaat op de kop getikt bij een dominee, die heeft alle collectes

afgeschaft. Hij zei: dat gehengel, je vangt toch niks

Hij heeft nu een nieuw systeem, een tafeltje achter in de kerk met een schaal

erop en iedereen die binnenkomt moet een kwartje op de schaal werpen. Iedereen

doet dat ook. Er staat een controleur achter, wat wil je. Ene meneer van Dijk

Dat is nog een afgeschafte collectant. Zeer fanatiek. Laatst was er iemand die

geen kwartje op de schaal gooide, nou, die werd gelijk teruggeroepen: Psst

kwartje! Maar die man had een verontschuldiging: Ik kom alleen even de

huissleutel vragen aan mijn vrouw. Maar pas na de dienst, pas na afloop van de

kerkdienst verliet deze onverlaat de kerk. En meneer Van Dijk zag dat, greep

hem in zijn kraag en zei: Vuile oplichter, je bent komen bidden

O, die van Dijk, daar gaan verhalen over. Vroeger - toen er nog collectanten

waren - gingen de collectanten en hun dames ieder jaar een dagje uit. Nou ja

ze beheerden die collectegelden, daar maakten ze dan gelijk een potje van. En

dan gingen ze met het bootje van Volendam naar Marken. Das was telkenjare een

groot genoegen

Maar op een keer gebeurde er iets vreselijks, stel u dat voor. Het bootje was

net de haven van Volendam uit, kwam op volle zee, of er stak een storm op, een

noodweer brak uit, een ramp dreigde. Het Leger des Heils stond op het punt

koffie te zetten, zal ik maar zeggen. Een mevrouw raakte volslagen in paniek

en begon te roepen: Laten we dan toch iets godsdienstigs doen. En meneer van

Dijk pakte een schaal en ging ogenblikkelijk collecteren

Ik kan het ook niet laten om even rond te gaan. Maar de mensen willen altijd

weten waar het voor is, anders geven ze niks. Dan vragen ze: Is het voor de

slachtoffers van het communisme? Nee. Is het voor de slachtoffers van het

fascisme? Nee. Is het voor de slachtoffers van het christendom? Ja."