Gemengde verkering

"Ze hebben mij al gevraagd: Hoe kom je nou ineens aan al die protestantse

kennis. Maar dat is spelenderwijs gegaan. Ik heb een tijdje een gemengde

verkering gehad. Ongeveer twee jaar was ik gemengd verkeerd. Verkeerd gemengd

dat kan ook, ja. Hoe dan ook, dan kwam ik wel eens in zo'n protestantse kerk

Ik moet u zeggen, dat is voor de buitenstaander even wennen. Preken van een

uur. Gelukkig was ik te laat. Ik stootte mijn buurman aan en ik vroeg: Hoe

lang is-ie al bezig? Drie kwartier. Waar gaat het over? Heeft ie nog niet

gezegd

Het was wel een merkwaardige predikant. Op een gegeven moment zegt ie: Broeders

en zusters, in de meeste gemeenten is het zo, dat de helft van de gemeente

meelevend is en de andere helft van de gemeente er niets meer aan doet. Bij

ons is dat godzijdank andersom

En de teksten van de liederen. Zeer ketters. Ik heb niet meegezongen. Ik heb

voor mijn geweten niet mee kunnen zingen. Stel u voor, ineens werd er

afgeroepen: Na de dienst zullen wij zingen te Betlehem is geboren nummer drie

En je zit niet lekker in een kerk waar je niet thuis hoort. Je kent de orde van

dienst niet, je slaat flaters, je maakt blunders. Ik weet nog dat er gezegd

werd: Sta op - ik sta meteen op - Jerusalem - ben ik maar weer gaan zitten

Andersom is ook niets, want ik heb vroeger eens in een apostolische bui een

onkerkelijk persoon meegelokt naar een plechtig lof, zo'n avonddienst, want ik

dacht ach, zo'n onkerkelijk persoon, alles wat zo'n man nodig heeft is lof

zei ik ook: All you need is love. Ja, ik in mijn onschuld, ik dacht, dat zal

die man imponeren, maar het tegendeel was het geval, een ramp, een paniek

Stel u dat voor. Het onkerkelijk persoon zit aanvankelijk rustig naast mij in

de bank, op het altaar staat de pastoor, in het lang - het is avond, waarom

niet? -. De pastoor staat te zwaaien met het wierookvat, opeens rent dat

onkerkelijk persoon naar voren, zo dat altaar op en zegt tegen de pastoor

Mevrouw, uw tasje staat in brand

Nee, in een kerk waar je niet thuis hoort moet je niet komen. Ik ben ook niet

meer in die protestantse kerk geweest. Maar dat had een heel andere oorzaak

De verkering is namelijk niet gemengd gebleven

Onze pastoor had hogelijk bezwaar tegen het gemengde huwelijk. Hij zei: Dat kan

nooit goed gaan. Ik vraag: Waarom niet. Hij zegt: Kijk, dan is men dus ook

seksueel verschillend. Ik zeg: Wat dan nog? Hij zegt: Zo bedoel ik het niet

Ik zeg: Wat bedoelt u dan wel? Hij zegt: Kijk, dan is de katholieke partij

seksueel bij het katholicisme en de hervormde partij bij de seksuele

hervorming. Ik zeg: Meneer pastoor, weet u wel dat de directeur van het NVSH

tegenwoordig een katholiek is

Er stond duidelijk in het mandement van 1954 dat je geen lid mocht worden van

het NVSH maar over directeur stond niets

En we maken het nog mee dat deze zelfde directeur wordt onderscheiden met het

pro sexclesia. Maar wat bleek nou? Dat die hele pastoor niet wist wat het NVSH

eigenlijk was. Want hij zei: Wat heeft een naamloze vennootschap voor

slechthorenden met seksualiteit te maken

Oecumene was ook niet zijn sterkste zijde. Ik heb persoonlijk de pastoor

helemaal oecumenisch voorgelicht. Over de Wereldraad van Kerken, over Visser

't Hoofd; ik zeg: Dat is een belangrijk man, die naam moet u goed onthouden

Ach, zei pastoor, dat is niets nieuws, bij de eerste christenen was toch al

een visser het hoofd? En ziet ge dan niet, als die protestantse kerken

uitgaan, die mensen kijken allemaal bedrukt, dat is bij ons toch heel anders

Ik zeg: Wiedes, bij ons zijn ze blij dat het afgelopen is. Nou, ik kon praten

als Brugman, maar het meisje zou en moest katholiek worden. O ja, toen moest

ze worden overgedoopt. En ze zei nog: Ik ben geen prinses. Maar ze moest

worden overgedoopt. Het valt me mee dat u dat nog weet. Irene en Carlos is

alweer een rel of vier geleden. Die zijn alweer een hele tijd getrouwd. De

mensen beginnen nu zelfs te vragen: Waar leven ze toch van? Waar vliegen ze

van heen en weer? Waar verhuizen ze van? Weet u het? Ja, ik weet het. Dat is

in Spanje zeer goed geregeld. Als je in Spanje niet op de troon zit, krijg je

al die tijd een toelage: het zogenaamde vorstverlet

Als we in Vlaanderen optreden zeggen de mensen daar: Ja, maar wij hebben een

koning en jullie niet. Ik zeg: Nee, maar er wordt aan gewerkt, wacht maar

tot-ie kingsize is

Maar waar waren we nou? O ja, het meisje moest worden overgedoopt

Dat had je dus vroeger, dan moest zo'n doopsel als het ware rooms-katholiek

worden nagesynchroniseerd. Tegenwordig is dat niet meer

Ik heb pas gelezen: de kerken hebben elkaars doping erkend. Sommige kerken

gebruiken doping. Die zijn zeker bang dat ze de jongste dag niet halen

Het eerste wat dat meisje vroeg was dit: Wat moet ik aan bij de doop

Ik zeg: Doe iets leuks aan. Ze zegt: Wat hebben jullie aan bij de doop. Ik zeg

Nou, meestal luiers

En hele discussies in de familie - zo'n familie blijft uiteraard gemengd, je

kunt maar niet aan het bekeren blijven - over de vraag: Aan welke hand moet nu

de ring

Want dat is in Nederland even principieel geregeld! Verschillende gezindten

dragen de trouwring aan andere handen. Ziet u in Nederland iemand met de ring

aan de linkerhand, dan kan dat van alles zijn. Dit kan zijn katholiek

getrouwd, maar het kan ook zijn protestants verloofd, dat is naar keuze. Dus

als je goed nagaat, kunnen twee verloofden in Nederland een huwelijk sluiten

door van geloof te veranderen

Zie je iemand met de ring rechts, dat is dan protestants getrouwd of katholiek

verloofd. En aan iedere hand een ring, dat is iemand die van het geloof is

afgevallen maar die kon hem er niet meer afkrijgen. Twee ringen aan de

linkerhand: een weduwnaar van rooms-katholieke huize. De man gaat zich

verloven met een katholiek meisje: hup, rechts nog een ring. De verloving

raakt uit, hij verlooft zich met een hervormd meisje: drie ringen aan de

linkerhand. Nu aan de rechterhand ook nog drie, dat raadt u niet meer. Weet u

wat dat is? Een onkerkelijke juwelier die bang is dat er ingebroken wordt. En

helemaal geen ring, dat is ook spannend. Dat kan nog alle kanten uit. Dat is

eigenlijk heel veelbelovend. Dat kan van alles zijn. Een bisschop op vakantie

Het kan ook zijn: de eeuwige vrijgezel. Zijn vader was het ook

Ach, al die geloven en kerkgenootschappen. In Nederland hebben we er

vijfhonderd. En het worden er steeds meer, want als er twee samengaan heb je

er drie: het verenigde kerkgenootschap en de twee vorige. Net als bij de

voortplanting. En al die kerken hebben waarheden. Maar wat moet een armzalig

mens met waarheden

De mensen vragen liefde, warmte, niet meer eenzaam zijn, geen pijn meer, niet

meer bang zijn en ze willen niet dood. Maar kerkgenootschappen hebben alleen

maar waarheden. "Ik heb waarheden, ik heb nog hele mooie waarheden, ik heb nog

hele mooie waarheden." "