Pianostemmer

"Dat vind ik altijd een uitermate stompzinnig apparaat. Een soort ruitenwisser

die voor zichzelf is begonnen. Eerst maal de piano stemmen. Dit is trouwens

geen piano. Dit is de gemeentelijke pedaalemmer. Vertel mij niets over

piano's. Ik heb ze gestemd van alle nationaliteiten. Althans nationaliteiten

waar stemrecht is. En dat is nog zeer verschillend. Neem de Zuidafrikaanse

piano. Daar is wel stemrecht, maar men laat alleen de blanke toetsen stemmen

Dan raken de zwarten ontstemd

Eerst maal de noottoestand bekijken

Dit is de piano van mevrouw die hier woont. Die heeft levenslang gezeten in de

kunst met een grote kaa; tenslotte is zijzelf een grote kaa geworden. Oer

conservatief. Veel te lang op het conservatorium blijven hangen. Toen zij jong

was is zij daar begonnen als sopraan. Maar ja, als een mens alt wordt. Dan

zingt men vanzelf een toontje lager

En een huwelijk als die mensen hebben. Om op te schieten. Die man en die vrouw

offeren zich gans voor elkaar op

Bijvoorbeeld: Hij eet graag om zeven uur, zij liever om vijf uur. Dan eten ze

om zes uur. Maar dan hebben ze allebei de pest in

Die man heeft mij toevertrouwd: mijn vrouw is een lotje uit de loterij, maar

het is een nietje. En altijd ruzie en onenigheid. Zegt zij: Waarom hoest jij

altijd als ik tegen jou praat? Hij: Wanneer zal men dan hoesten

Ik was er zelf bij toen hier een man aan de deur kwam met een bosje bloemen

Mag ik u deze bloemen aanbieden voor uw vrouw? Hij zegt: Zeker, dat is geen

gekke ruil

O, als stemmer leert men de mensen kennen. En ik moet u zeggen, mensen met een

piano zijn altijd interessante mensen

Mensen zonder piano zijn niet interessant. Daar kom ik ook nooit

En men komt bij alle soorten mensen. Bejaarde mensen, jonge mensen

Hiernaast heb ik een piano te stemmen bij een pasgetrouwd stel. Nou ja, wat is

dat tegenwoordig nog: pasgetrouwd? Afijn, die mensen eten nu ook samen. Wel

omslachtig, dat men daar eerst voor naar het stadhuis moet

En een pianostemmer is altijd het klachtenboek van mevrouw. Altijd verhalen

van: stemmer wij kunnen geen hulp krijgen, wij hadden een werkster, maar die

bleek asociaal te zijn. Ik zeg: Waar ziet men dat aan, als een werkster

asociaal is? Ja, ze praatte driekwart van de tijd. Ik zeg: Mevrouw, probeer

maal een sociaal werkster, die praat vierkwart van de tijd

O, stemmer (zulke verhalen, dag in dag uit) wij hadden een meisje in de

huishouding, maar dat heeft ontslag genomen want ze was is positie. Mevrouw

denkt: Zo'n huishoudelijk meisje krijg ik nooit meer terug. Dat kind stond

's morgens op met een ragebol en was tot diep in de nacht aan de zwabber. Dus

mevrouw zegt: Lieve kind, maak je geen zorgen, blijf bij ons wonen, de baby

komt hier ter wereld en wij zullen dat kindje wel adopteren. Jaar later: weer

ontslag, weer in positie. Mevrouw strijkt nog eenmaal met de hand over het

hart en de tweede baby wordt ook in die familie liefderijk opgenomen. Jaar

later? Weer ontslag. Mevrouw schrikt zich dood en zegt: Wat is dat nou, toch

niet weer in positie? O, nee hoor, zegt dat meisje, maar een gezin met twee

kleine kinderen wordt mij wat druk

Ik ken een man die heeft de volgende theorie. Als het waar is, zegt hij, dat de

eerste vrouw damals genomen is uit een rib van de man, dan heeft iedere man

recht op evenzoveel vrouwen als hij ribben heeft. Ik zeg: U gaat uw gang maar

zeven paar ware vrouwen, drie paar zwevende en twee paar valse. O ja, er zijn

nog wel monogame huwelijken. Maar er zijn ook stereogame huwelijken. En de

stereogame zijn ook mono afspielbaar

Ik kom ergens, daar heet de vrouw Olieslagers, het zoontje heet Vermeulen en

het dochtertje Van Beek

Ik zeg: Meneer, wat is hier loos. Hij zegt: Mijn naam is Haas

Trouw was vroeger toch een begrip? En tegenwoordig? Een ochtendblad. Ja ik wil

dat was vroeger een dure belofte. Tegenwoordig een musical. Zal ik niet naar

toe gaan. Als ik uitga ga ik naar de opera. Ik heb pasgeleden nog gezien de

Faust. Van eh... van kom... van Duys

Of ik ga lachen. Ben onlangs nog naar Pepijn geweest. Vreselijk gelachen. Ik

was niet alleen daar, ik was daar samen met mijn weduwe, een vriendin van mij

Die vrouw heeft zo gelachen, heeft me achteraf nog een brief geschreven, die

heb ik altijd nog bewaard

Hier schrijft zij: Waarde stemmer, naar aanleiding van de avond die wij samen

enzovoort. Hier schrijft zij letterlijk: Ik ben nu twee jaar weduwe, maar

sinds de dood van m'n man heb ik niet zo gelachen

O, als stemmer ziet men allerlei huwelijken. Ik zeg altijd, het huwelijk is een

spelletje liefhebben met hindernissen. Want in ieder mens zit altijd een

kapotte snaar. En de vrouw is speciaal te vergelijken met een piano. Omdat zij

altijd stemt en ontstemt. Een diepe gedachte. Is ook niet van mijzelf. Die is

van Philip Teleman, oude componist, twee eeuwen geleden, die behalve fluit

sonates ook liederen schreef. En een van die liederen noemde hij das

Frauenzimmer en dat betekent niet alleen de vrouwenkamer maar ook de vrouw

op zich, hoe zegt men dat hier: Het vrouwmens. En dan zegt hij het volgende

Das Frauenzimmer

Verstimmt sich immer

Nach Luft und Wind

Drum Schade vor die Manner

Die keine rechte Kenner

Vom Stimmen sind

Die meisten Manner

Sind slechte Kenner

Von Melodie

Drum Schade vor die Frauen

Die ihnen sich vertrauen

Zur Harmonie

Mooi, he? Daar is de NVSH voorlopig nog niet aan toe. Het is toch waar. Een

vrouw en een piano zijn altijd vergelijkbaar. Ze kan nog zo fijn besnaard

zijn, doch als daar niet goed op gespield wordt. Also, iedere man is als een

pianostemmer. Die moet zorgen dat zijn vrouw goed gestemd is. Anders wordt zij

vals. Een vrouw en een piano zijn vergelijkbaar. Hoe vaak zegt men niet: Van

buiten een prachtig meubel, maar ja... Blijkt niet de minste muziek in te

zitten. En wat moet men dan doen? Men kan het op een akkoordje gooien. Ik zeg

altijd: de mollen onder de grond en de kruisen er bovenop. Het ganse

vrouwenleven speelt zich af in drie toonaarden

Wat ooit begonnen is als b - als b.b. - dat eindigt als bes. En gaat tenslotte

over in as."