Kinderen

Kinderen leven zich uit in een land dat uit regen en

plassen en keien

bestaat

Als er een tak in een modderpoel drijft

Zien ze boten voorbij varen midden op straat

Met een hoop zand of een goot met wat modder, of grind

Zijn ze rijk

Want bij de put ontstaan echte rivieren

De stoep is een dijk

Ieder klein kind voelt zich rijk met een cent

Of bouwt in bed op een middag een tent van zijn laken

En met zijn kussen weet hij er een leeuw bij te maken

Wonderen iedere dag in het land van de mensen

Twintig jaar terug zag ik zelf in mijn bed

Nog een zeilschip dat 's nachts naar Amerika voer

Dwars door de wolken en vlak langs de maan

Met mijn opa voorop en ikzelf aan het roer

Waar bleef het jochie dat vuurstenen spaarde en hield

Van zoethout

Waarom ben ik niet meer bang en verlegen

Ben ik dan al oud

Toen hielden engelen naast mij de wacht

Nu zien m'n kinderen ze zelf in de nacht, op de

gordijnen

Ik, krijg het koud als ik denk dat dat eens, zal

verdwijnen

Jezus waarom worden kinderen ooit grote mensen