Het Land Van De Pappenheimers

Er was eens een land van gebit en gebeden

Een land van vouw je handen

Poets je tanden

Dat was het land van de Pappenheimers

En die Pappenheimers hadden ze goed op een rijtje

Had je ze niet op een rijtje

Dan kreeg je een beugel

Daardoor konden bepaalde dingen niet

Eens lekker met een meisje zoenen kon niet

Door de beugel

Die Pappenheimers hadden net de oorlog achter de rug

En hun gebitten waren sterker dan ooit

Ze hadden zin hun tanden eens overal flink in te

zetten

Verwoeste stad?

Hap!

Nieuwe infrastructuur?

Hap!

Sociaal herstelplan?

Hap!

Ja, het ging goed met de Pappenheimers

Zo goed dat er zelfs tijd was voor af en toe een

snoepje

Dat smaakte!

Ach, er viel wel eens een tand uit

Maar tanden genoeg

Want zin om naar de tandarts te gaan

Hadden die Pappenheimers niet

Dat deed een pijn aan je mond

En al snel hadden de Pappenheimers

Geen tand meer in hun mond

Geen punt zei de overheid

Er is voor ieder een gebit

Ben je vijfenzestig

Krijg je een gebit

Ben je achttien?

Kom je van school?

Heb je geen werk?

Gebit!

Wil je niet werken?

Kun je niet werken?

Mag je niet werken?

Hoef je niet te werken?

Gebit!

Kunstenaar?

Kunstgebit!

Het ging goed met de Pappenheimers

Er bleef natuurlijk wel eens een klus

Waar de tanden in gezet moesten worden

En de gebitslijm

Was niet zo plakkend als gesuggereerd

Maar iemand wist in een paar landen verderop

Fremdheimers

Met sterke gebitten

Van het kauwen op ouwe leren riemen

Die konden mooi naar hier komen

Om de stront van de straat te vreten

En de gangen van kantoorgebouwen schoon te likken

Een fijn plan!

Wagonladingen Fremdheimers gaan van Oost naar West

Tegelijkertijd steekt een boer zijn spade in de grond

En psssssst!

Er spuit een straal pap omhoog

Een papbel tot 2080

Snel een papleiding door het hele land aangelegd

En die Pappenheimer hoeft zijn gebit maar uit te doen

De kraan open te draaien

En die slijmerige brei

Glijdt als vanzelf

In zijn tandeloze muil

Mooier kan het niet

Lepel in de breipot

En de uil in de olmen

En de Pappenheimers krijgen een zee van vrije tijd

Ze gaan vissen

Een van die Pappenheimers

Staat met zijn maat aan de waterkant

De zon weerspiegelt in het water

Hij moet niezen

Spuugt zijn bovengebit te water

Zijn makker denkt

Geintje....

Haalt snel zijn bovengebit uit

Bindt het stiekem aan zijn haakje

Gooit steels in

Haalt op en zegt tegen zijn buurman

Je raadt nooit wat ik opvis!

De Pappenheimer grist het gebit van het haakje

Stopt het in zijn mond

Maar bah, wat is dat?

Het past niet

En plons!

Werpt het terug in het water

En zegt: "Gadverdamme, dat was mijn gebit niet"

Maar ach, wat geeft het

Er zijn gebitten zat

Wat zeg ik?

Er zijn zelfs gebitten te veel

Er is een overschot op de gebittenmarkt

Werktijdverkorting aangevraagd

De lonen stabiliseren

De koopkracht gaat naar beneden

In de snoepsector vallen de eerste ontslagen

Binnen de kortste keren

Ligt de hele economie

Plat op zijn bek

En dan moeten de Pappenheimers kiezen

Ze kiezen

Minister-president Slubber

Bijgestaan door zijn Assistent van Cultuur

Brinta

Politiek is

Verdeel en heers

Maar als er niks meer te verdelen valt

Komt het op heersen neer

Slubber neemt een reeks impopulaire maatregelen

Inleveren!

Boven- en ondergebitten

Inleveren!

Opeens zitten al die Pappenheimers zonder tanden

Kun je je voorstellen

Dat die Pappenheimer

Met zijn 1, 2, 3 lot in zijn hand

Dat daar Jan Pap en zijn maat

Een onweerstaanbare hunkering voelt

Om al die gave gebitten

Van die vlezige kaken af te rammen!

Kunt u zich dat voorstellen?

Niet!