Ballade van het wonderorgel

Krijg je een ouwe Rotterdammer

Eenmaal aan de praat

Dan maak je 'n goeie kans op het verhaal

Dat over 't orgel in die bios

Op de Hoogstraat gaat

Dat kennen ze zo'n beetje allemaal

Dat was een wonder

Bijzonder

Twee joodse landverhuizers

Hebben ruim een jaar gebouwd

Voordat dat ding geluid gaf, goed en wel

Maar toen,! Je wist niet wat je hoorde

Je werd warm en koud

Je zweefde, je kwam klaar, kreeg kippevel

Zo zwoel, zo dwepend

Meeslepend

Want dat orgel had een ziel

Die zong van-dik-hout-zaagt-men-planken

Tranen kreeg je in je ogen

En je wist niet of het kwam

Van 't janken

Van de lach

Of soms van het Wilhellemus-gevoel

Maar je wist

Jij zou beslist

Voor elk mooi doel

Je leven geven

't Orgel galmde heldenmoed

Moord en brand en bloed

Als horden ongecultiveerde

Indianen galoppeerden

Om te jagen op de scalp van Tom Mix

Als Harry Piel met Asta Nielsen in de struiken dook

Kon je die kamperfoelie horen, en nog ruiken ook

Dat orgel stond voor niks

't Orgel galmde heldenmoed

Liefde, seks en bloed

Je kreeg een jungle, waar de wilde

Beesten brulden, krijsten, gilden

Loeiden, sisten, kwinkeleerden als de hel

De Niagara waterval, de Orient Express

Een slagveld uit de Wereldoorlog en een jazz-orkes

Een kloosterklokkenspel

't Orgel galmde heldenmoed

Vroomheid, rampen, bloed

Een hele stad in lichterlaaie

Zeekastelen naar de haaien

Nou, dan gingen de registers effen open

De vlammen sloegen uit je hoofd

En menigeen heeft soms geloofd

Dat ie Op Hoop Van Zegen zelf was verzopen

't Orgel galmde heldenmoed

Moord en brand en bloed

Toch kwam de ergste gruwelfilm

Niet op het doek van 't huis

Uit de toverlantaren. Nee. Die kwam

Uit een blauwe lucht vol

Bommenwerpers met een hakenkruis

Loodrecht omlaag op 't hart van Rotterdam

Dat was veroordeeld

Tot voorbeeld

Eerst de ontploffingen

Toen de brand - Een helse baaierd van vuur

De molenaar aan het Oostplein deed

Wat ze al sinds de middeleeuwen doen

Bij brandgevaar

De wieken laten draaien

Dan waaien de vonken weg

Zijn molen bleef gespaard

Maar mensen, woonhuizen, kerken, fabrieken

Winkels, theaters

Hebben geen wieken

Zo is die bioscoop ontvlamd

En langzaam ingestort

Toneel. Balkon. De muren. Het plafond

Het wonderorgel kreeg de brokken

Op z'n toetsenbord

Het kermde, dat je 't buiten horen kon

Huiveringwekkend

Verrekkend

Want dat orgel had een ziel

Die angst en schrik en pijn verraadde

Eerst nog pianissimo

Een schietgebedje om genade

Maar bij al 't gedonder

Van de bommen

Is dit God ontgaan

Dus geen wonder

Dat ook geen piloot

Het heeft verstaan

Het hulpeloos schietgebedje raakte zoek

En het werd een vloek

In de Oppert lag een jongen heel stil

Op de stoep van wat zijn huis was geweest

Zijn horloge stond op tien voor half twee

Het ogenblik van de eerste voltreffer

Wie weet heeft hij meer geluk gehad dan honderden anderen

Voor wie de dood uren later pas definitief werd

Je kleren vlogen buiten

Van de hitte in de hens

In de Pannekoekstraat deed een kastelein

Het luik voor 't raam

Door dronken lallend, biddend

Zestig mensen

Tot ze door het vuur bedolven zijn

Laten we hopen

Straalbezopen

Drie dienstmeisjes van de Oud-Katholieke Kerk

Aan de Torenstraat dachten

In de kluis, daar zit je veilig voor de bommen

Dat was waar

Maar met een ingestorte kerk eroverheen

Krijg je achteraf de safe-deur niet meer open

En vervolgens kwam de brand

Toen later puinruimers de kluis opentrokken

Troffen ze op de bodem 1 gesmolten massa aan

De man die 's ochtends

Zijn gezin nog heelhuids achterliet

Vond half zijn Jonker Fransstraat platgelegd

En brulde naar de lucht

"Dit neemt ik godverdomme niet!"

Nooit is Gods naam misbruikt

Met zoveel recht

Voor zulke moorden

Bestaan geen woorden

Bij Douwe Egberts

Lag een pakhuis vol koffiebonen

Die werden voor de tweede keer gebrand

Toen ging het bluswater eroverheen

Dat aan de kook raakte

Zo komt het, dat de binnenstad dagenlang geurde

Niet alleen naar brandende vuilnisbelten

Maar ook schrijnend-gezellig naar een sterk bakkie troost

Bittere, schrale troost

Op de Noordsingel kreeg de gevangenis een voltreffer

Dus hebben ze de deuren opengezet

En in de ouwe diergaarde

Zijn de bloeddorstige beesten doodgeschoten

En de overige kooien opengezet

Dus apen en papegaaien

In de bomen langs de Westersingel

Kangoeroes op de Kruiskade

Struisvogels in 't Zwaanshals

De Zwart Janstraat

En in het brakke

Grachtje langs de Molenwaterweg

Een zeeleeuw. En giraffes op 't Hofplein

Maar de verraderlijkste beesten

Vlogen alweer ver

Op thuisreis naar hun holen bij Berlijn

Om zich te melden

Als helden

In de lege bioscoop

Heeft men het orgel horen zuchten

Vruchteloos probeerde 't

Met z'n trappelende paarden

Weg te vluchten

Brullend smeet het

Heel z'n waterval

Naar vuur en vlam

Stervend heeft het toen

De doodsklok nog geluid

Voor Rotterdam

Een vals akkoord van heldenmoed

Moord en brand en bloed

En 't wonderorgel zweeg

Voorgoed