Nederland

In 't kleine dierbare Nederland, waar 't leven nooit bruiste

Maar z'n weg zocht, 't liefst aan de kalme kant, die men zag als de juiste

Met 't woord van God als 't zondag was, tot troost voor arm en rijk

Dat tevens diende als alibi voor de barre praktijk

Of je eerzaam was of verachterlijk, hing af van stand en rang

Aldus ging alles, van een-twee-drie, z'n gezapige gang

Tot de tijd ons dierbare Nederland ook een lift heeft gegeven

Toen alom de welvaart stond aangeplant werd de armoe verdreven

Vol vertrouwen sloeg men uit alle macht de handen aan de ploeg

De bomen schoten de hemel in, maar net niet ver genoeg

Want de Babelachtige toren, die gebouwd was, zakte scheef

Men zag met groeiende tegenzin hoe de woningnood bleef

In 't kleine dierbare Nederland, wordt het een grote bende

Elke dag een jereminade krant, vol met trieste ellende

De bestuurders houden ons weinig meer dan sloop en neergang voor

Helaas, zijzelf weten heg noch steg, en ze drammen maar door

Als we willen zal er een toekomst zijn, bevrijd van angst en nood

Maar nooit en nooit via deze weg, die loopt hartstikke dood