Romeo en Julio

Dat onze wederzijdse ouders ruzie hadden

En onophoudelijk elkanders naam bekladden

Sprak ons, als kinderen, niet zo bijzonder aan

Desniettemin was het ons absoluut verboden

Zo pertinent, dat je haast zeggen kon ten dode

Om ook maar even met elkander om te gaan

Tot wij op zekere keer die stalen regel schonden

Niet eens bewust met een vooropgezet idee

Onder het spelen hebben wij elkaar gevonden

Ook al beseften wij dat toen nog geen van twee

Romeo en Julio, ook al beseften wij dat toen nog geen van twee

Toen onze wederzijdse ouders daarvan hoorden

Vielen er thuis natuurlijk hele harde woorden

En onze straffen waren evenredig zwaar

Met tiranie kan men een heleboel verdrukken

Alleen de waarheid is er nooit mee uit te rukken

En in het geheim kwamen we toch weer bij elkaar

Terwijl de avondlucht naar lentebloesem geurde

Terwijl de vogels liedjes zongen van de mei

Was het dat in ons iets heel wonderlijks gebeurde

Je werd er droevig van en tegelijk zo blij

Romeo en Julio, je werd er droevig van en tegelijk zo blij

We hebben heel wat smaad en spot moeten verdragen

De meeste deuren werden voor ons dichtgeslagen

De meeste mensen gunden ons slechts galg en rad

Tot wij tenslotte voor de tegenstand bezweken

En wij vertrokken zijn naar onbekende streken

Om te gaan wonen in een verre vreemde stad

Men zegt: "waar liefde woont gebied de heer zijn zegen"

Maar voor de buitenbeentjes is dat toch niet waar

We hebben nooit meer een bericht van thuis gekregen

Maar zijn gelukkig, heel gelukkig met elkaar

Romeo en Julio we zijn gelukkig, heel gelukkig met elkaar