We gaan naar buiten

De kleinzoon van de olieman van 't pleintje zag per post

Zijn kinderbijslag netjes binnenrollen

De kleine man riep: "Poen! En mammie heeft haar rijbewijs

Op naar Scheveningen, Zandvoort of de bollen!"

En 's zondags trok de vierdehandse vollekswagen vol

Naar d'ouwe blauwe Zuiderzee, op tekst van Jacques van Tol

We gaan naar buiten, waar de vogeltjes fluiten

Waar het zonlicht straalt en waar het melkvee loeit

Waar brede rivieren traag door oneindig laagland gaan

Tussen wei en bos en hei

In 't paradijs der burgerij

Waar de vrijheid zo vrolijk bloeit

Voor Duivendrecht reeds maakte kleine Jantje groot stampij

Hij trappelde en kronkelde en kwekte

Het jochie zat rechts onder de Vapona-strip, die ma

Had meegenomen tegen de insekten

Gelukkig was ie 't kind, dat men het beste missen kon

't Schaap was al nooit om aan te zien (gevolg van Softenon)

Pa borg het stoffelijk overschot naast zijn reservewiel

En met een beetje vouwen en wat passen

Kon Sjaantje 'r ook nog bij, die in de file bij de brug

Het afgelegd had tegen de uitlaatgassen

En vrolijk zingend kruiste men de Schiphol-bulderbaan

Die Henk op twee gescheurde trommelvliesjes kwam te staan

Want je kan buiten naar de vogeltjes fluiten

Waar de luchtvloot stralend en beschermend loeit

Waar goor-grauwe wolken traag en zwanger

Boven het oneindig laagland staan

Met z'n olie-industrie

In 't paradijs van de chemie

Waar 't bedrijfsleven vlijtig bloeit

De rit naar Muiderberg liep naar omstandigheden vlot

Alleen kreeg pa nog eventjes een doodschop

Omdat ie "Zijkerd!" zei tegen een smeris, toen die ma

Bekeurde bij een sanitaire noodstop

Maar ginder naakte Muiderberg! En pa riep: "Dat is dat

Klim uit je klamme kleren voor een duik in 't frisse nat!"

Snel plonsden ma en Koba tussen scholen dooie vis

Die daar (door kwik vergiftigd) liggen drijven

Maar kwik verlamt ook mensen. En het was een raar gezicht

Zoals je daar hun tweeen zag verstijven

Ze zonken in het halve-meter-diepe zeemansgraf

Wat nog een heel gezoek, en last met de politie gaf

En alle vissen zijn zo onderhand pisse

Waar de industrie haar zegeningen sproeit

Waar brede riolen traag en geurig

Door oneindig treurig laagland gaan

Langs de wasmiddelfabriek

In 't paradijs van de techniek

Waar 't bedrijfsleven vlijtig bloeit

Met hun restanten op 't imperiaal reed pa terug

Om op de Dam een beetje bij te komen

Waar hij vergetelheid zocht in een lekker stikkie hasj

Dat echter snel werd inbeslaggenomen

Hijzelf vloog in de cel, omdat hij met die rokerij

De volksgezondheid ondermijnde. En daar zong die high

Ik zweef naar buiten, waar de engeltjes fluiten

Waar de welvaart straalt en met de rijkdom stoeit

Waar brede riolen traag door oneindig laagland gaan

't Is de stroom van dividend

Voor 't aandeelhoudersrendement

Waar 't bedrijfsleven vlijtig bloeit

En al het andere leven mooi wordt uitgeroeid