Jehan

Jehan werd geboren as d'n tweede zoon van

Hannes Bar en Stien van Santvoort van

Cafe De Linde. Hannes werkte bij Philips in de

Tuinen en Stien bestierde 't cafe waor ook

Fanfare 'De Vooruitgang' repeteerde

En 't was daor da Jehan z'n liefde ontdekte vur

D'n bugel, schoonste instrument van allemol

En as-ie dan z'n laang noten aan't blaozen was

Um te oefene vur de repetitie, en vur d'un

Amezuur, dan stond Januske Smeulders, d'n

Dirigent, buiten te luisteren en dan zee-t-ie:

"Heurt toch 's, wa 'ne schonen toon da Jehan hee"

Toen Jehan in dienst moest, ha-t-ie al 'n wapen:

Zijnen bugel. En zo kwam-ie in 't muziekcorps

Van 't 21e Regiment infanterie. En wa deden die :

Die bliezen arbeidsvitaminen vur de soldaten die

Met de schup bezig waren aan de loopgraven

Toen 't muziekcorps 'n groot tournee dur

Nederland zou gaon maken, waor Jehan z'n

Eigen zeer op verheugde, brak d'n oorlog uit:

10 Mei 1940. Vurlopig geen tournee en vurlopig

Was 't uit mee de muziek

Mer nao d'n oorlog, toen trouwde Jehan eindelijk

Mee Marietje Habraken. Zij in d're zelfgemaakten

Trouwjapon, hij in zijne slipjas en

Hij maakte vur haar 'n bruidsboeket mee stephanothis

Ze kregen zes kiendjes, en ik ben d'n oudste

Onze vader en ik, we waren 't over verschillende

Dingen nie zo eens. Mer over een ding toch wel:

De liefde vur d'n bugel, 't schoonste instrument

Van allemoal. Alhoewel ik da natuurlijk mer

Moeilijk toe kon geven in mijne puberteit

Mer toch was er altijd weer da stom kiepevel as

Fanfare 'De Vooruitgang' dur de stroaten trok

Onze vader en ons moeder, die werkten hard

Onze vader werkte in de tuinen vur mensen

Die 't konden betalen, en 's aovonds dan

Maakte-n-ie tuinontwerpen

Ik zie nog de grote vellen kalkpapier vur me

Waorop-ie de beum tekende as zwevende gruun

Ingekleurde wolken op lichtgruun gestippeld

Gras. En 's anderendaags, dan ging-ie mee

D'n bakfiets weg om die wolken in de grond te zetten

Mer 's zondags, 's zondags dan kwam zijne

Bugel uit de koffer en dan blies-ie z'n laaang

Noten um te oefenen vur de repetitie en vur

D'n amezuur, want fanfare 'De Vooruitgang'

Ging op concours. En as ze dan terugkwamen

Van zo'n concours, mee 'n uurste prijs mee

Promotie of toch op z'n minst 'n goei tweede prijs

Dan maakten ze, in lichtelijk beschonken toestand

Een muzikale wandeling dur 't dorp

Veurop liep dan Jan Schuts:

Dur de week melkboer, 's zondags tambourmaitre

En Jan Schuts, die gooide zijne stok mee

De zilveren knop nergens zo hoog de lucht in as

Krek bij ons vur de deur. En terwijl 'ie 'm opving

Gaf-ie ons klein mannen 'ne vette knipoog

Jan Schuts groots, onze vader groots en ikke

Nog altijd... groots