List

Aniele mój, szuka³am Ciê, kiedy szczêœcie porwa³ wiatr,

Gdy z³e s³owa splot³y sieæ, nikt nie s³ysza³ serca skarg,

Mój œwiat umiera³ w snach, myœli wrogiem sta³y siê,

Moje serce lustrem jest i ci¹gle jeszcze szuka si³ by wybaczyæ,

Tyle nieotartych ³ez zanim los przytuli³ mnie,

Tyle pustych dni nim uwolni³am siê z tamtych chwil,

Ka¿dy dzieñ oddala gniew, bo jego ramiê si³¹ jest,

Ocali³a mnie czu³oœæ wyœniona i spe³niona,

Ten lêk uwiêzi³ mnie, nikt nie s³ysza³ dŸwiêku ³ez,

Utonê³am w ¿alu by znów narodziæ siê,

A dziœ ju¿ nie pamiêtam nic, czas uspokoiæ sny,

Uwolni³am siê by ¿yæ, by nie otruæ œwiata smutkiem ³ez,

Wiêc nie pytaj mnie...

Ile pop³ynê³o ³ez zanim los przywróci³ sens,

Ile pustych dni nim uwolni³am siê z tamtych chwil,

Ka¿dy dzieñ oddala gniew, bo jego ramiê si³¹ jest,

Ocali³a mnie czu³oœæ wyœniona i spe³niona,

Aniele mój Ty wiedzia³eœ i cierpia³eœ tak jak ja,

Przyrzekam Ci wiêc, ¿e ka¿dy mój dzieñ bêdzie œwiat³em tych którzy zgubi¹ siê,

Tyle pustych dni nim uwolni³am siê z tamtych chwil,

Ka¿dy dzieñ oddala gniew bo jego ramiê si³¹ jest,

Ocali³a mnie czu³oœæ wyœniona i spe³niona,

Twoja czu³oœæ...