Jeroen

Kil en stil en lege straten, praten gaat niet zoals ik wil

Verstoort een woord, tekens gedachten wachtend aan een tempelpoort

Loop en hoop ik langs gangen vol jouw verademing etc.

Een tekening van geestrijkheid, gedrevenheid en schittering

Voelt een koelte als een rillng trilt ineens jouw aanwezigheid

Weet vergeet niet hoe wij waren verklaren daden wat jij deed

Tomeloos en grenzeloos, omarmen naasten jou

Nu nog steeds als je bij ons bent om ons heen, misschien als geest

Weet je nog dat wij de wereld zagen als een bol vol vrolijkheid

Die met al haar moois en lekkers jou was toegewijd

Vrienden, kerels, bondgenoten, kameraden, lotgenoten

Jeugd en pubers, mannen voor de toekomstdronk

Kroegenlopers, boekenlezers, Fisher-zangers op het veld

Solidaire solitairen door het leven over dood

Is een vriendschap over als je plotseling bent heengegaan

Houdt het op je goed te voelen als je aards bestaan veranderd is

Als je aards bestaan veranderd is, betoverd is en over is

In herinnering geslepen als een heldere edelsteen

Niemand weet waar je bent, of waar je heen bent gegaan.

Ik voel je hier soms naast me, ik voel je hier soms naast me staan