Kostuchna

I już do Ciebie biegnę,

Ile w płucach mam sił.

Chociaż patrzę przed siebie

I nie widzę nic.

Chociaż nade mną tłusta, parna noc

Mocniej wytężam oczy i wydłużam krok.

I już się modlę do spadających gwiazd

Bo mi brakuje ciepła Twych rozchylonych warg.

I tylko nie wiem czy mi starczy sił,

Bo serce mam ze szkła i jak nic w każdej z chwil,

Może zmienić się w pył.

I jeszcze tylko skrótem przez spalony las

Przez rozczochrane łąki i zatruty staw.

Ręką rozganiam ciemność, oczami pruję mrok

Ledwo dotykam ziemi, ledwo co czuję ją

I już się modlę do spadających gwiazd

Bo mi brakuje ciepła Twych rozchylonych warg.

I tylko nie wiem czy mi starczy sił,

Bo serce mam ze szkła i jak nic w każdej z chwil,

Może zmienić się w pył.

I tylko nie wiem czy mi starczy sił,

Bo serce mam ze szkła i jak nic

W każdej z chwil może zmienić się w pył.

I tylko nie wiem czy mi starczy sił,

Bo serce mam ze szkła...

A kostucha czarnucha zagradza drogę mi,

Kostucha czarnucha zagradza drogę mi