Wij schamen ons

Toen Opa dertien jaar was, kwam hij bij de binnenvaart

En drie jaar later zelfs bij de marine

En als we zijn verhalen goed verstaan, moet aan de haard

Van besjeshuizen in Stavanger

Kaapstad, Werkendam of Tanger

Vaak nu nog een wijfje zitten grienen

Als zij denkt

Aan de zoenen van Opa

Zo was er maar een!

Zij wenkt

Tevergeefs naar de einder waar hij weer verdween

En nooit kwam hij terug

Verspreid over de wereld zoekt nu menig oude bes

Al meer dan veertig jaren lang naar Opa z'n adres

Dat zij echter niet vinden mag

Want Opa wil een kalme oude dag

En die zou-ie zeker krijgen

Als-ie niet zag hoe z'n eigen

Wettig kleinkind als een nozem op de mesthoop lag

We schamen ons, dat wij hier met ons allen

Opa's ouwe dag spontaan vergallen - als nozems

Wij schamen ons, dat wij ons zo vermeien

Door gemengd en niet-gemengd te vrijen - als nozems

Maar wij hebben een teveel aan calorieen in ons lijf;

Da's een geschenk van moedertje natuur

En we weten met die dingen uit onszelf gewoon geen blijf:

Ze willen eruit! Ze willen eruit! Ze willen eruit op de duur

Dan moet je vechten, vrijen, stoeien

Schreeuwen, treiteren en loeien

Lieve Opa, lieve Ouders, lieve Mensen!

Wij doen dat niet omdat we 't zelf zo innig wensen

Maar die rot kalorieen in buik en in knieen

Die in uw jonge jaren er vast nog niet waren

Die willen er uit. Die springen er uit!

Die moeten er uit! Die barsten er uit!

Avontuuuuuuuur!

En onze andere Opa is een spruit van 't platteland

Die wist hem op de kermis flink te raken

En nog vandaag de dag zit met een zere achterhand

Zo menige oud-koddebeier

Als voortijdig zenuwlijer

Machteloos bedreigingen te slaken

Onder zijn muts

Heeft zijn schedel een deuk, die hij zachtjes betast

Een bluts

Waar mijn Opa's tabaksdoos nauwkeurig in past

En nooit wordt dat weer heel

Nog jeuken Opa's handen bij het zien van een agent

Met moeite heeft hij zich wat zelfbeheersing aangewend

Dat is dan wel een hard gelag

Maar Opa wil een kalme ouwe dag

En die zou-ie zeker krijgen

Als-ie niet zag hoe z'n eigen

Wettig kleinkind als een nozem op de mesthoop lag

Wij schamen ons, want wij doen steeds het slechte:

Met politie en penoze vechten - als nozems

Wij schamen ons Het is toch niet ondoenlijk

Om net te zijn als Opa, dus fatsoenlijk - als nozems?

Maar wij hebben een teveel aan kalorieen in ons lijf;

Da's een geschenk van Moedertje Natuur

En we weten met die dingen uit onszelf gewoon geen raad

Ze willen er uit! Ze willen er uit. Ze willen er uit op den duur

Dan moet je vechten, vrijen, stoeien

Schreeuwen, treiteren en loeien

Lieve Opa, lieve Ouders, lieve Mensen!

Wij doen dat niet omdat we 't zelf zo innig wensen

't Zijn die rot kalorieen in buik en in knieen

Die in uw jonge jaren er vast nog niet waren

Die willen er uit! Die springen er uit!

Die moeten er uit? Die barsten er uit!

Avontuuuuuuuur!

Wij zouden graag 't verhaal van onze eigen vader doen

Als we tenminste iets meer van hem wisten

Wanneer wij Moeders uitleg wel verstaan, was hij een poen

Die nou nooit es goed wou vinden

Dat ze lief was voor zijn vrinden

In de uren dat ze hem zo miste

En nou ja Met ontspoorde figuren

Daar leefde ze mee

Comme ca

Ze zei 'ja' op hun vragen. Maar vader zei 'nee'

En nooit kwam hij terug

Maar Moeder heeft zich moedig over alles heengezet;

Met vrienden en vriendinnen maakt ze levenslustig pret

En wat wij doen, gaat haar niet aan

Want Moeder wenst een zorgeloos bestaan

En dat zou ze vast niet krijgen

Als ze merkte hoe haar eigen

Spruiten dag aan dag als nozems in de kranten staan

Wij schamen ons wel voor dat lanterfanten

Maar wij doen slechts wat wij moeten van de kranten - als nozems

Wij schamen ons, maar het is onvermijdelijk

En troost u - wij zijn allemaal maar tijdelijk nozems

Straks verdwijnt wel dat teveel aan kalorieen uit ons lijf

Korrekt via de burgerlijke stand

En dan werken we gewoon voor ons pensioen en voor ons wijf

Dan is het gedaan. Dan is het gebeurd

En dan overwint het verstand

Tot zolang: vechten, vrijen, stoeien

Schreeuwen, treiteren en loeien

'k Wil mijn kleinkinderen later toch vertellen

Van al mijn heldendaden bij die nozemrellen

Maar zolang in mijn knieen teveel calorieen

Ondeugend voorradig zijn, blijf ik baldadig

Want straks is het uit. Dan slaat ons uur

Dan zijn we getrouwd

"Dan zijn we net als iedereen verplicht verzekerd tegen ziekte, werkloosheid, weduwen en wezen, brand

en inbraak, wettelijke aansprakelijkheid We schrijven ingezonden stukken in de krant dat ze die rotjeugd

van tegenwoordig dood moeten schieten, en 't ergste van alles: We hebben TV"

En we wachten geduldig op de A.O.W.