Apocalyps

Toen ik op de dag des heren in mijn tuin van Lede zat

En bij 't zingen van de regenvogel m'n gebeden bad

Was daar plots een transcendente stem van honderd watts of meer

Het was onmiskenbaar de geluidsversterking van de Heer

'Ah zo, ah zo' zo sprak die stem, wie zit daar in z'n hof

Wie plukt daar al die bloempjes af en maakt het veel te grof

M'n hart zat in m'n sokken, bijna was ik gevlucht

Maar dan merkte ik de hemelse verschijning in de lucht

Ik zonk ter aarde neder maar de stem sprak 'heer, vrees niet'

Schrijf op wat nu geschieden zal en maak daarvan een lied

Het is m'n wil dat jij dit zingt voor zevenhonderd maal

Zevenhonderd schalen, als het kan normaal betaald

De wolken scheuren open, de lucht is rood als bloed

En ik zie in geestverrukking zeven monsters uit de gloed

Van gloeiende as tevoorschijn kruipen, grommelend van genot

Maar de engel houdt ze nog in toom met wiemerond en sprot

'Opzij, opzij' zo roept de engel, laat de beestjes los

Wie op hun weg komt, anti-christ, die is finaal de klos

De monsters stormen brullend weg, gepantserd en verpast

Ze verduisteren het zonlicht met hun wolken uitlaatgas

Verderven de rivieren, vergiftigen het vee

En maken van de zee een poel met pek en DDT

En midden van die chaos zie ik de blauwe engel staan

Hij glimlacht heel ironisch en hij reikt ze alles aan

Het monster met de vuurtong en met de witte boord

Schudt met z'n schubben en ontsluit de seminariepoort

Daar komen in een bierrookwolk tien sprinkhaanduivels uit

Ze dragen op hun koeiekop elk één injectiespuit

De naald is als een gloeiend zwaard waaruit de vonken slaan

Ze fluiten liedjes van James Last als ze ten strijde gaan

En dan zie ik dat uit de zee een machtig beest verschijnt

Dat moet dan zonder twijfel wel de draak van Mao zijn

Elk van z'n zeven koppen draagt een godslasterlijke naam

En voor elke kop zie ik een massa in aanbidding staan

Maar ijlings als een bliksemflits verschijnt een tweelingbeest

Alleen met groter tanden nog en allen zijn geweest

De vurige heldenwagen wordt getrokken door de bok

De voerder zwaait triomfantelijk met het hoofd van Papa Doc

Maar daar komt reeds de engel Basiel Goedertier aan

Hij is de armen en de dwazen stil voorbijgegaan

Zet een domper op de vuren en verft de lucht weer blauw

En bergt de monsters op in het rechtvaardigheidsgebouw

Het was of 't helemaal leeg was, of vol zoals je wil

En alles was eenvoudig en alles was weer stil

Ik zag alleen een lammetje dat in de boomgaard stond

Het keek wat melancholisch, er kwam nevel uit de grond

Ik voelde plots als in een droom twee armen om me heen

Deze engel nu heet Jo dus ik kom er wel doorheen