Walter, Ballade Van Een Goudvis

Walter was heel tenger toen hij op de wereld kwam

Hij bestond praktisch enkel uit wat benen

Wat roosblauw rimpelig vel en een veel te grote kop

Z'n moeder durfde hem bijna niet spenen

Maar na veel nachten zonder slaap, veel zorgen en geduld

Werd Walter al wat sterker en op zeven

Was ie een doodgewone knaap, een beetje bleek misschien

Met het vooruitzicht op een onopvallend leven

Walter zat soms urenlang in het kippenhok

Of soms op de knieën van z'n vader

Die zong in falset 'zalig zijn de zuiveren van hart'

Ze zullen tot de Heer worden verzameld

Z'n vader hoogstwaarschijnlijk zelf een zuivere van hart

Werd enkele jaren later ook verzameld

Hij deed net een uitval naar een zilveruitje op z'n bord

't Was gewoon maar een breuk van de hartader

Walter's oom vond hem een baantje bij de Brabantbank

Hij deed z'n paperassenwerk voorbeeldig

De directeur zei van hem 'Walter is een flinke kracht'

Maar om het ver te schoppen wat te melig

Z'n vrienden schimpten 'heb jij wel eens ooit een vrouw gehad'

Hij glimlachte onzeker en verlegen

Kom zaterdag na achten eens met ons mee naar de stad

Hij zei niet ja en sprak ze ook niet tegen

Op zaterdag na achten klom Walter reeds in bed

Terwijl het buiten naar jasmijnen geurde

Regelde z'n wekker, sloeg z'n bijbel op en las

Wat indertijd met Habakuk gebeurde

Toen nam de Brabantbank een nieuwe hulpboekhouder aan

Saskia was mooi en heel gewillig

Ze had vreemde lichte ogen, ze was jong, ze was niet dom

Ze liet Walter helemaal niet onverschillig

De eerste keer dat ie haar vroeg zei Saskia 'misschien'

Ze vond hem saaier dan een dooie goudvis

De tweede keer keek Saskia heel ernstig en zei ja

Een mens moet zich toch vestigen voor hij koud is

Met een anjer in z'n knoopsgat liep Walter naar z'n werk

Liep zachtjes fluitend door de straten

De deur stond op een kier, hij trok zich eventjes terug

Ze waren over Saskia aan 't praten

'Arme stomme Walter' zei de hoofdboekhouder traag

Je zou hem best niet op dat feestje vragen

Jezus jezus, deed er één, wat heb ik in die laan

Een pret gehad met Saskia in m'n wagen

Walter stond weer buiten, staarde in de zon

Heer, in wie moet ik nog geloven

Het zoemde in z'n schedel, het antwoord kwam terstond

Bestemmeling is onbekend hierboven

De mensen lachten toen hij zei 'Heer, wat moet ik doen'

Hij hoorde niets, hij leek wel in extase

Het antwoord kwam dit keer van de affiches aan de muur

Z'n ogen lazen vaag 'houd goed uw Pasen'

Walter liet een advertentie plaatsen in de krant

'k Verklaar dat ik geen schulden zal betalen

Die Saskia gemaakt heeft daar ik 't echtelijke dak

Verlaten heb, getekend W. De Schrale

Walter keerde nooit terug naar de Brabantbank

Hij leerde eigenhandig kleiwerk draaien

Z'n kleren stonken, maar hij zei 'de vogelen des velds'

Ze ploegen niet, ze zaaien noch ze maaien

Hij leeft nu van z'n beeldhouwwerk, maakt Saskia's van klei

Ze lijken allemaal wel heel tevreden

'k Ben de alpha en de omega, bromt ie zacht in zichzelf

'k Heb de sleutels van de toekomst en het heden