Dementia praecox

Dementia praecox is in andere taal

De naam van een vreselijk zielige kwaal

Waarbij je zo wat op je dertigste jaar

Al bijna seniel bent

Ja, zeg maar: half gaar

Ben ik een dementia praecox-geval

Die vraag houdt mij bezig

En da's niet zo mal

Omdat ik gemerkt heb dat ik sedert kort

Een tikkeltje vaag en vergeetachtig word

Zo had een collega mij onlangs gevraagd

Of ik op haar party wou komen

Ik ging er naar toe en het was heel geslaagd

De sfeer had dat lekkere lome

Ik kwam met een aardige boy in gesprek

Die dol was op film, zei hij

De Peetvader vond-ie eenvoudig te gek

Ik nam nog een slokje en zei:

De Peetvader, ja ja, ja natuurlijk, De Peetvader, heb ik die ook niet gezien? Dat was

toch die film met, kom, hoe-heet-ie-ook-alweer. Hij zat ook in dat stuk van

hoe-heet-ie-ook-alweer. Samen met die actrice waarvan ik de naam altijd vergeet. He,

hoe heet die knul nou ook alweer. Wat zeg je? Marlon Brando? Maar dat is toch geen

Nederlander? O sorry zeg, ik dacht dat De Peetvader een Nederlandse film was. Nee,

wacht even, dan ben ik natuurlijk in de war met die film, die seksfilm, je weet wel.

Hij speelde zich geloof ik af in de Watergraafsmeer. Juist ja, Blue Movie. Nou, daar

zat toch die acteur in, kom hoe heet die knul nou ook alweer. Nou ja, in ieder geval;

wat die vent daarin klaarmaakte zeg. Ik ben echt niet kinderachtig hoor, maar dit vond

ik nou gewoonweg smerig. Aldoor maar die blote piemel. De ene erectie na de andere.

Als ik die knul vandaag of morgen eens tegenkom he, dan zal ik eens precies vertellen

wat ik van hem vind, want hij deed het nog slecht ook. Erg slecht zelfs. Zeg, hoe heet

die knul nou ook alweer? Heet-ie niet Hugo? Hugo Claus, kan dat? Ach natuurlijk, je

hebt gelijk, Hugo Metsers. Hahaha. Zeg, hoe heet jij eigenlijk? ... Oh!

Is het niet gruwelijk, is het niet bar

Waarom ben ik toch zo in de war

Is mijn geheugen zo vreselijk onvast

Daar het - zoals in dit tijdsgewricht past -

Door informatie is overbelast

Of heb ik dementia praecox?

'k Zat laatst op een avond genoeglijk thuis

In kussens genesteld alvast voor de buis

Omdat er die avond, dat vond ik wel fijn

Een uitzending over de kunsten zou zijn

Een zeer bekend iemand zou circa een uur

Wat babbelen met een theaterfiguur

Ik wist niet meer wie, ook al meende ik wel

Dat ik was gesteld op haar zang en haar spel

Er werd opgebeld en ik aarzelde nog

Of ik opnemen zou of het laten

Maar ik deed het en hoorde:

"He, waar blijf je nou toch

We zijn werk'lijk in alle staten"

Ik rennen en rossen

Ik heb het gehaald

En kreeg toen als vraag op mijn dak:

"Wat heeft volgens u uw carriere bepaald"

Ik haalde diep adem en sprak:

Nou, kijkt u es meneer... Neem me niet kwalijk, ik ben uw naam eventjes kwijt. Ach,

dat is ook zo, natuurlijk, wat dom van me. Kijkt u eens meneer Duys. Ik kan wel zeggen

dat ik ontzettend veel te danken heb aan mijn zangleraar. Zijn naam is me nu even

ontschoten. En ook aan een al wat oudere cabaretier, die de kijkers thuis vast

allemaal wel zullen kennen. Ik kan nu even niet op z'n naam komen, maar hij is altijd

als een vader voor me geweest. O ja, meneer Duinstee, het is misschien wel grappig om

te weten dat ik ook nog een jaartje op de Academie voor Kleinkunst heb gezeten, he.

Dat was toen nog niet onder hoe-heet-ie-ook-alweer, de school stond toen nog onder

leiding van hoe-heet-ie-ook-alweer. Ja precies, een jaar ja, want ik kwam al vrij snel

bij een cabaretgroep terecht, he. Enne, we hadden erg veel succes, mag ik wel zeggen.

Het was zo'n beetje de topgroep van de zestiger jaren. Ja... hoe heette die groep ook

alweer? Es effe denke hoor, eh... De Beatles, kan dat? Ja, natuurlijk is mijn gezin

ook erg belangrijk voor me, nou natuurlijk. M'n kinderen, nou en of. Ja, daar vraagt

u me nou wat... hoeveel heb ik er ook al weer? Es effe denke hoor... O, wat vind ik

dat nou vervelend, zeg. Ik wou dat ik het even aan m'n man kon vragen. Maar die zit

momenteel in Londen, of in Parijs, daar wil ik van af wezen. Es effe denken. Weet u

wat? Ik heb geloof ik een erg goed idee, meneer Van Duinhoven, het heeft vast wel eens

in een interview of zo gestaan, en misschien weet een van de kijkers het thuis, he?

Zou die dan zo vriendelijk willen zijn eventjes de studio op te bellen? Dan kunt u mij

in de tussentijd nog een vraag stellen, zodat de kijkers thuis nog wat meer over mij

aan de weet kunnen komen. Ach, heeft er nu al een mevrouw opgebeld? Nou, dat is vlug,

zeg. En? Ach, een kind, wat enig. Heeft die mevrouw er misschien ook bij gezegd of het

een jongen is of een meisje?

Is het niet gruwelijk, is het niet bar

Waarom ben ik toch zo in de war

Kan het soms wezen dat ik ongemerkt

Ach, want een mens is tenslotte beperkt

De laatste tijd wat te hard heb gewerkt

Of heb ik dementia praecox?

Ik heb het, de hemel zij dank, niet constant

Een deel van de tijd is er niets aan de hand

En ik heb het gevoel, ook al weet je het nooit

Dat ik het vanavond niet slecht heb gerooid

Misschien heb ik mij wel een paar keer vergist

Zodat u een geestige frappe hebt gemist

Maar toch is het stellig zo erg niet geweest

Als laatst, toen ik optreden moest in Oegstgeest

Ik was me bewust van geen enkel gevaar

En had echt dat losse relaxte

Ik kwam met wat oud en vertrouwd repertoire

Ik zat dus wel safe met m'n teksten

't Begon met een lied dat een vriend voor me schreef

Een taam'lijk ondeugend chanson

Waarin hij de spot met de sekstaboe dreef

't Orkest zette in, ik begon:

Wist u dat

Nog maar een keertje alsjeblieft

Wist u dat

(Wist u dat er in de stad een buurt bestaat)

O ja, dank je wel Gildo

Wist u dat er in de stad een buurt bestaat

Waar een nette man... z'n moeder wand'len laat

't Is een reuze onfatsoenlijk stadsprobleem

Want daar wonen alle jongens... met eczeem

D'r is keus in overvloed voor ied're dame

Lalala, d'r zit een kerel op de stoep

En de rest die zit nog steeds in Suriname

Met een etensbakje en een zakje snoep

Lalala, het is een prikkelend gezicht

Jajaja, het is een prikkelend gezicht

Daar bij die

Daar bij die molen

Daar bij die molen

Daar bij die molen

Heb jij mijn hart gestolen

In die sensuele walm van Rosa Spier

Bij die molen, die molen van plezier

Tierelier

Oh

Is het niet gruwelijk, is het niet bar

Oh, waarom ben ik toch zo in de war

Is het omdat ik te zwaar heb gerookt

Of iets te veel met de drank uitgespookt

En ooit eens griesmeel met hasjiesj gekookt

Of heb ik

Of heb ik

Of heb ik

Oh God