Werkmanskind

Ze werd in tranen en krakelen van een achterbuurt

Om met de kinderen te spelen op straat gestuurd

Daar kende elke haar blonde lokken en lief gelaat

Maar ook haar ingescheurde rokken, vlees voor de straat

De school werd voor een fabriek verlaten, een droef spelonk

De daalder 's weeks moest moeder baten terwijl vader dronk

Zo werd ze lokaas voor de bazen en voor hun zoons

Die als een raaf op duiven azen, vlees voor patroons

Met zestien jaar was zij al zwanger, een maand of vijf

Verbergen kon ze het moeilijk langer, dus maar een wijf

Die voor een paar pop medicijnen en redding bracht

Door alle stilte doen verdwijnen, vlees voor de gracht

Zo kwam ze weldra in het leven van vreugd en schand

Het werken heeft ze prijs gegeven, ze lanterfant

Eerste wilde zij zich niet verkopen, tot men haar sloeg

Tenslotte bleef maar een weg open, vlees voor de kroeg

Met veertig jaren al versleten door een vieze kwaal

Werd ze ergens op een bed gesmeten in een hospitaal

Het vege lijf werd na het sterven nog voorgezet

Aan de studenten om te kerven, vlees voor het lancet

Oh gij die haar het eerste kende, uw schuld is groot

Gij waard de oorzaak dier ellende en van haar dood

Gij die de vrouw slechts ziet met ogen, belust op spel

Ik noem u zonder mededogen, vlees voor de hel