relatie

d'r zit sleet oep ons relatie,

d'r zit roest op ons masjien

't is gewoon een constatatie,

'k kan oewe smoel soems ni meer zien

gij kunt niks van mij verdragen,

dan wer zen ik lucht voor a

al wa gij nog doe is zagen,

gij voelt niks ni meer voor mij

als ge mij kunt affronteren

zedde gij d'r gere bij

lak as kik a kan kleineren,

echt ni moeilijk voor mij

toch waren wij ooit is een koppel

waardat iedereen van dacht

die zen voor mekaar geboren,

wat een eenheid, wat een kracht

gemeenschappelijk' interessen,

ge moest ze samen bezig zien

zoveel vijven, zoveel zessen,

echt een groot uitzondering

mor wat is er van gekomen

van dat huwelijksgeluk

als de sleur is toegenomen,

de maatschappelijken druk

ik zien twee misnoegde mensen

met een bakkes vol sjagrijn

die niks liever zouwe wensen

dan alleen en vrij te zijn

't is de schuld van olle moeder,

't is de schuld van mijn beroep

't is de schuld van a karakter

't is de schuld van mijn geroep

al die ruzies over kinderen

die d'r nooit ni zouwe zijn

over d'afgunst van ons vrienden,

over uiterlijke schijn

gij spreekt van protectionisme

ik gewoon van jaloezie

wie was eigelak den dupe

wie was er na jaloes oep wie?

ik zit soems nor a te loeren,

stiekum achter m'n gazet

of azzik voor de flim is mijne

zonnebril heb oepgezet

en dan mut kik alt bekennen

a'k a zo oepzij zien staan

da gij wat oe figuur betreft

oe nooit hebt laten gaan

en soems zien'k nog efkes 't kind

dakkik zo dikwijls in a vond

de zachtheid van oe ogen compenseert

de hardheid rond die mond

hoe dikwijls denk'k ge meu ze ratten

die fatale vrouw van mij

mor 't is eigelak ni te schatten

wa zij wakker houdt in mij

en dan voel'k mij zo gevangen

en gekluisterd in heur net

blik oep oneindig en verstand oep nul

gaan 'k trug me heur nor bed