Kunst

Als kind zat ik voortdurend met mijn verfdoos en mijn

kwast

Op de stoep of op de oprijlaan te spelen

Zo heb ik heel wat vellen volgekliederd en -gekrast

En dat is iets wat me nooit is gaan vervelen

Dus dat ik naar de academie wilde, stond wel vast

Want ik kon niet zonder tubes en penselen

Maar waarom dat gezanik over context en contrast

Perspectief en esthetiek en vlakverdelen

De eerste week beviel de academie me nog wel

Toen we leerden hoe je linnen op moet spannen

We maakten wat stillevens in acryl en aquarel

Van een stapel oude keteltjes en pannen

Toen ging het erom spannen bij het eerste naaktmodel

Want ik was niet zo gewend aan blote mannen

En ik kreeg het advies om eerst te schetsen in pastel

Om 'synthetisch formalisme' uit te bannen

"Ja... Jij moet dus op zoek gaan naar een constructief

verband

En daarvoor moet je eerst je zwaartepunt bepalen

Nu laat je veel te veel je vlakverdeling open aan de

rand

En dat is zonde van de strakke vertikalen

Nou... En dat is iets wat heel je compositie overspant

Wat ik dus nooit in zulke kleuren zou vertalen

Bekijk je structureel concept eens van de stoffelijke

kant

Dan is er volgens mij nog best wat uit te halen..."

Ik heb niet eens de eerste periode afgerond

Ik besloot diezelfde dag nog af te haken

Ze waren mij te ernstig, dat was echt niet meer gezond

Dus toen ging ik gekke stripverhaaltjes maken

Van hele gekke ventjes met een hele grote mond

En met armpjes in hun lijf als bonestaken

Enfin, ik vroeg een tekenaar eens wat die er van vond

Die begon het tot de grond toe af te kraken

"Ja... Tekentechnisch ben je sowieso niet consequent

Probeer het ietsje cartoonesker op te zetten

En zorg dat je aan spreadjes en aan modelsheetjes went

Dan leer je beter op je vlakverdeling letten

Nou... Wacht nog maar met rasters tot je ietsje verder

bent

Zoek in je plotje meer de filmische facetten

Vergeet dat grit waarin je onomatopeeen zijn gepend

Wel leuke ventjes trouwens met die gekke petten..."

Hij zei nog dat ik af moest van getextureerd papier

En het stripverhaal als kunstvorm moest bekijken

Hij wees me op Van Straaten, Marten Toonder en Jo

Spier

Tot ik vond dat hij genoeg had staan te zeiken

Ik zei: "De ware strip wordt toch geboren uit plezier

Dat moet je niet met kunst gaan vergelijken"

Nu componeer ik liedjes om vanachter het klavier

Met ware kunst de wereld te verrijken

Ja... In dit ogenschijnlijk simpel liedje merk je pas

Hoe sublimair de thematiek kan zijn verweven

Met een elliptische ritmiek als cyclisch

overgangsterras

Dat modulair in perspectief is weergegeven

Nou... De chute is giromatisch (het staat niet voor

niets in As)

En naar de parallelle frase toe geschreven

Zo lulde ik als kind al over mijn geklieder en gekras

Ik ben ook eigenlijk hetzelfde kind gebleven