Melancholie

Soms als de radio zomaar een liedje speelt word ik opeens zo bedroefd

Ook als er helemaal niks is om droevig te zijn lijkt het net of mijn keel

Bijna dicht wordt geschroefd

Dan moet ik plotseling aldoor maar slikken

'k Voel in m'n ogen de traantjes al prikken

Ik ben niet verdrietig en toch moet ik snikken

He Robert, waar komen die tranen

Waar komt dat gevoel nou vandaan

Sommige dingen die maken je droevig en andere maken je blij

Traantjes van vreugde of traantjes van melancholie

Dat gebeurt af en toe soms opeens ook bij mij

Hoe is die megalokie dan gekomen?

Melancholie!

Ja! Hoe kom je daaraan?

Hoe kunnen zomaar je tranen gaan stromen

Terwijl je net van iets moois zat te dromen?

Hoe kan je nou huilen

Wanneer je iets leuks hebt gedaan?

Melancholie is vaak net als een lachbui

Waarom het gebeurt weet je niet

Soms door een klank die je hoort, of een geur

Die je ruikt of wanneer je aan zee een zonsondergang ziet

Ja, maar ik schaam me toch ook wel een beetje

Schamen? Waarvoor?

Voor de mekalogie

Melancholie

Ja, zo'n woord dat vergeet

Ik schaamde me echt voor m'n tranen

Maar weet je, Robert

De radio speelde zo'n droevige eh...

Melodie?

Ja!

Soms worden de mensen opeens melancholisch

Gewoon door de klank van muziek

Niet van verdriet, maar omdat ze genieten van fluit

Of viool of trompet, dat heet romantiek

Oh ja, dat klopt, want het was een trompetter

Dat ene stukje zit steeds in m'n kop

Luister maar...

Waarom huil je nou, Rob?