De ballade van Li-Po

Dit is de ballade van Li-Po

Chinese dichter van 't moment en van de wij

Van het lied der korte vreugde

Met wind en regen als gevrij

Misschien had hij enkel een zwerversnatuur

En was hij een blad in de wind

Misschien zocht hij daarom geen rust en geen duur

Verwond'ring kent ieder moment

Hij bouwde geen huis met een drempel, een tuin

Een brandkast voor d' winter die komt

Hij zwierf door het hemelse rijk maar wat rond

Als een blad, als een steen, als een hond

Hij zong van de vrijheid, hij zong van de wijn

Hij zong van het korte moment

Het korte moment, dat een parel kan zijn

In 't leven dat ieder wel kent

Hij kende het troostende liefdesgebaar

Hij kende de as van het vuur

Hij voelde de pijn van het mens'lijk tekort

Maar hij zong naar z'n eigen natuur

In de Gele Rivier, op een maanlichte nacht

Zong hij zomaar met 't oog op de maan

Maar hij reikte te ver, en het is daar te diep

Veel te diep voor een mens om te staan

Een boot die leeg aankwam vertelde het nieuws

Aan de oever die schuilging in 't riet

En nog steeds zingt Hong-Ho z'n troosteloos lied

Om Li-Po, maar Li-Po hoort het niet