Afscheid

Al weet je dat de wanhoop de hoop vaak verjaagt

En dat de levensvreugd vaak lang op zich laat wachten

Dat de rechtste rug het meeste verdraagt

Al blijft het leuker om je krom te lachen

Al weet je: de uiteind'lijke winnaar is niet

Wie zich op zijn succes kan beroemen

Maar hij die de bal tegen de paal aanschiet

En zich met zijn verlies kan verzoenen

Al weet je dat het afscheid onvermijdelijk is

Als je tenminste de boot niet wilt missen

En dat alleen wie weet dat alles tijdelijk is

Zich stervend van verdriet toch niet laat kisten

Toch niks wijzer, niets geleerd

Als het getij zich tegen je keert

Je went misschien aan het verdriet

Maar aan het afscheid niet

Een dag dat alles blonk en glom

Als nieuw in de stralende lentezon

De merel zong in de hoogste boom

De liefde woonde daar waar ik woon

Maar niks wijzer, niets geleerd

Als het getij zich tegen je keert

Dezelfde pijn en geen verweer

Net als de eerste keer

Een dag dat alles blonk en glom

Als nieuw in de stralende lentezon

Steeg de merel op en is 's avonds laat

Voorgoed vertrokken, weg uit de straat

Maar niks wijzer, niets geleerd

Dan breekt een hart voor de zoveelste keer

Je went misschien aan het verdriet

Maar aan het afscheid niet

Dat slaat met de deuren in 't holst van de nacht

Schopt tegen je schenen met al z'n kracht

Dat zeurt, dat jengelt, dat treitert, dat krabt

Dat krijst, dat jankt, dat vloekt en dat trapt

Dat laat zich niet sussen, niet kussen, niet dwingen

Niet pakken, niet slijmen en helemaal niet verdringen

Dat knaagt zich een weg door het merg van je dromen

Tot je het eindelijk hebt genomen

Zo'n dag dat alles glimt en blinkt

Alsof het geen eind is maar een begin

Stijgt de merel op en zal 's avonds laat

Voorgoed vertrekken, weg uit de straat

Misschien heb je dan dit geleerd

Als het getij zich tegen je keert

Alles went, zelfs het verdriet

Maar het afscheid niet