De olieman

De olieman van 't pleintje ging zijn radio verpanden

Hij was blase van 't goede en verbrak de aetherbanden

En toen met oome Jan zijn zeven tientjes in zijn handen

Had hij op 't autokerkhof een vehikeltje gekocht

Een onecht kind van Ford, vol dueken, bulten en hiaten

In lang vervlogen tijden op de menschheid losgelaten

Dat zich met korte sprongen voorwaarts repte langs de straten

En hartverscheurend kreunde als je remde voor de bocht

Maar als hij met zijn wagen door zijn eigen buurtje ging

Dan riep de hele buurt: "Op zij-daar he je Deterding"

refrain:

De Olieman heeft een Fordje opgedaan

Daar rijdt ie mee als een vorst door de Jordaan

Maar 's avonds om tien uren is het uit met de pret

Want dan stopt zijn vrouw de slinger onder het bed

Tuf, tuf, tuf

Op zek'ren zondag morgen die het noodlot extra schikte

Geviel het dat ook Ma haar meer dan ongewone dikte

Etapsgewijze, deel na deel in 't wrak vehikel wrikte

Om met haar man en kroost een dag naar Bussum toe te gaan

Pa trachtte met den slinger 's monsters ingewand te zoeken

Maar 't reageerde niet, het kraakte slechts in alle hoeken

En pa gaf de premiere van twee splinternieuwe vloeken

Omdat ma lijzig vroeg of ie mischien niet aan wou slaan

De buren gluurden door de ruit, van nijd waren ze groen

En zeien: "Ja zo gaat het als de mensen dik gaan doen"

refrain

Pa wierp zich onder 't voertuig en forceerde enk'le moeren

Ma zei: "Doe eerste je strikkie recht de buren staan te loeren"

Pa vroeg beleefd maar kort of zij haar claxon niet wou roeren

En ging weer in de olie liggen met z'n goeie goed

Het kroost verpoosde zich met aan de handeltjes te knoeien

Zodat er diep in 't mechanisme iets begon te loeien

Pa dreigde met zijn sleutel de familie uit te roeien

En 't uitstapje te wijzigen in een begraaf'nisstoet

Maar 't Fordje was gaan kuchen en het hoofd van het gezin

Riep: "Vrouw je kaken op mekaar, hou vast ik schakel in"

refrain

't Gedrocht liet plots een schreeuw, of het er vreugde in ging krijgen

En trachtte eerst een onbeheerde handkar te bestijgen

Ma gilde "me vergaan", pa ging met demonteering dreigen

Van haar en beider nakroost en dat maakte haar weer klein

Toen nam het beest zijn sidderende wieletje te samen

En startte ten verderf, verstikte buurtgenooten kwamen

Naar buiten, of ze keken eens misprijzend door de ramen

Wie of er weer met zevenklappers speelde op het plein

Een wijze ouwe opa riep door het geknal verdoofd:

"Dat ding rijdt naar z'n ondergang net als P.C.Hooft"

refrain

Twee uur na dit gebeuren arriveerde er een wagen

Met paard voor Nelis deur en de verblijde buren zagen

Hoe Ma met een gezwollen oog de trap werd opgedragen

Luid op onschoone dingen zeggend, over autosport

Daarachter man en kroost, vol olie, wegenstof en deuken

De voerman van de kar bracht nog een baalzak in de keuken

Slechts hij die veel had gestudeerd en de tiendeel'ge breuken

Kon zien dat dit het afgekloven rif was van de Ford

De buren hadden revanche en glimlachten verblijd

En Nelis, als ie uitging, hoorde nog een heele tijd

refrain