Altijd Prijs

Zeg ober, weet jij wie dit pernodje betaalt

De Amsterdamse steunprijs voor de jonge kunsten

Omdat ik dertien verzen uit het Tsjechisch heb vertaald

En ze opgedragen heb aan mr.Mijks'naar

Ach ja, dat zijn de trucen he, die moet je leren kennen

Je moet niet in het wilde weg gaan zitten pennen

Een opdracht aan de juiste man, dat kan ontzettend helpen

Zo lang je maar relaties hebt, zijn prijzen niet te stelpen

Ik doe aan elke wedstrijd mee en ding naar elke beurs

Ik ben de hoogst geprijsde van de Hollandse auteurs

Garcon, un pernod, van de Catsprijs

refrain:

Altijd prijs, altijd prijs en dan lekker naar Parijs

Met volle teugen drink ik de Parijse sfeer

Van bistro naar bistro en ik duik in de pernod

Na een half uurtje weet ik van geen prijzen meer

Parijs, het paradijs van de Hollandse auteurs

Altijd prijs, altijd beurs

Laat anderen maar zwoegen, berooid en miskend

Met het boekenbal als enige vermakelijkheid

Ik ben geen genie, ik heb zelfs geen talent

Waar ik het van moet hebben is mijn zakelijkheid

Ik kijk wie in de jury zit en stuur wat bosjes bloemen

Maar niet al te duur, want dan kun je het chantage noemen

Op 't kaartje staat altijd: met ootmoedige verering

Dat boek ik op m'n aanslag doodgewoon als investering

Zo kreeg ik, zeg nou zelf, dat is toch werkelijk subliem

Al tien keer de debuutprijs, onder ander pseudoniem

refrain

Dan denk ik toch nog altijd even aan mijn eerste

Mijn eerste roman: 'Het gezang van de zaag'

Kreeg de jeugdprijs van de gemeente Boekelo

Stukken in de kranten en een stuk in m'n kraag

In het diepst van m'n gedachten dacht ik: houen zo

Sindsdien heb ik behoorlijk van m'n boeken kunnen leven

Ik heb nu over elke streek een streekroman geschreven

Ik heb geen enkele mening over Hemingway of Dante

Ik lees alleen de wijnkaart en ik spel de prijscouranten

Steeds hoger stijgt mijn aanzien, steeds hoger stijgt m'n vlag

Steeds hoger stijgt m'n saldo en m'n literair gezag

Weet u nou bijvoorbeeld wie er over mij voor de radio gesproken heeft

Zal u niet willen geloven... Prof.dr.Garmt Stuiveling! Nou dat is toch

geen kleine jongen, he ober? En weetr u wat hj gezegd heeft, ober, voor

de aardigheid: dat m'n geschriften getuigen van een niet aflatende angst

voor de eigen gespleten persoonlijkheid. Gespletenheid! Nou ja

waarom niet. Garcon! Deux pernods

refrain

Maar dan soms zo volkomen beurs