Harmonia

REF.:

Szczêœcie, œwiat bez trzêsieñ ziemi,

ciê¿ej jest gdy czêœciej zmienia siê,

Ziemia krêci siê - dynamizm

wczoraj nie byliœmy tacy sami.

1. Zatrzymaj siê proszê, nie pêdz tak,

ledwo na nogach siê trzymam, a ten szlak.

Jest tak nieskoñczenie d³ugi, nieskoñczenie ciê¿ki,

œcie¿ki wij¹ siê tu w nieskoñczonoœæ.

Nie wytrzymam, nie dotrzymam kroku boskim krokom,

po³ó¿my siê, dajmy odpocz¹æ naszym oczom.

Z³apmy chwilê w której nic nas nie trapi,

uchwyæmy ten moment jak na fotografii.

Tam wszystko stoi, nic mnie nie niepokoi,

tam jestem opanowany jak stoik.

Harmonia, która ukoi, zniszczy nie³ad

piêkna jak s³oñce na tle zachodz¹cego nieba.

Chcia³bym zeby to wszystko wygl¹da³o proœciej,

czarno-bia³o, a tu odkrywam kolejny odcieñ.

Ob³êd, starej prawdy obrzêk i pogrzeb,

obrzêd wynikaj¹cy z naszych potrzeb.

Czêsto tracê pewnoœæ gdy zmieniam czêstotliwoœæ,

stagnacja, ewolucja, rewolucja,

¿ycia ¿ywio³, wczoraj nie byliœmy tacy sami,

zmina, powalona œciana naszych granic.

3. Wyszed³em z lochu aby obaliæ dogmat,

wszed³em do jednej z komnat, by³a ogromna.

Reakcja obronna - chcia³em uciec,

otoczyli mnie zewsz¹d nieznani mi ludzie.

Nie rozumia³em ich, przemawiali w innym czasie,

w innym wymiarze, gdzie nie siêga³ mój zasiêg.

Zrozumiem ich za kilka lat mo¿e,

mo¿e nigdy, nie rozwik³am tej enigmy.