Slaget

Natti låg ljos øve Fjell og Fjord

I måneskin, ei bukt praktfull og stor

I åsen sat to grannar ved eit bål

Og tala i kveldingi med døyvde mål

Dei minnast dan tunge kveld

Då gardane vart lagt øyde med spjut og eld

Dei vart so døypte til Kvite-Krist

Ei hending dei endå ottast so trist

Ikkje skulle noko med deira ætt skje att

Og grannane var klare der dei sat

Mørket senka seg på dan vie himmel

Og bålet deira slokna so henn

Ei rørsle på Fjorden grannane skimta

Det vart stille mellom dei mektige fjell

Ei redsle spreidde seg då fleire fekk vita

Noko var på ferde, kven var på veg

Det lei mot natt og eit følgje sigla inn

Eit koldt gys øve fjorden sitt sinn

Ingen fleire skulle brenna deira gard

So sverdi vart kveste og skulle trast gje svar

I hedensk tru dei skunda seg fram

I dei djupaste skogar og kvitkledde mark

Med hammaren om bringa og sverd i hand

Vart følgje slakta før dei kom seg i land

Det vart raudt på fjorden dinna hiskne kveld

Og skipi dei stod i ein lågande eld

Odin synte seg bak kvitkledde fjell

Og iakttok synet av siger og hell