Widze Swiat

Dziesi!ta z rana, godzina mloda nie mam nic w planach

Wychodze z mieszkania schodze po schodach, a tam

Pierwsza kloda, sami wiecie, le-y srebro na parapecie

Na nim plama, schodze ni-ej na pólpietrze jakiś baran

Helu awiara zjarana, japa jakaś bez wyrazu nakirana

A za drzwiami schowana jego mama zalamana

Nie wie sama co ma robia, jak w podobnej sytuacji

Prawie ka-dy rodzic i zw!tpienie w niej sie rodzi

Czy mu dala -ycie gorzkie, -e je takim cukrem slodzi

Albo proszkiem. jeszcze chwila i wychodze z klatówy

A tam jakiś typ gruby, kawal skurwysyna, wzrokiem

Pedofila obcina jak istota niewinna bawi sie, male

Dziecko co o -yciu malo wie, ale matka przestrzegala je

Nie zadawaj sie z obcymi, choa z pozoru czlowiek mily

Dziecko nie ma zaufania do takiego pana, co slodycze

Daje w zamian za chwile dotykania, ale mo-e to ju-

Moja mania, mo-e tylko sobie patrzy, sam bóg wiedziea

Raczy, a ja dalej za swoimi krokami, szarymi chodnikami

Sie przemieszczam, tutaj mieszkam, drzewo wierzba

Drewniana laweczka, widze z daleka swojego czlowieka

A z nim jego koleszka, ale nie s! sami przez policje

Spisywani jak to zwykle bywa - za nic, postrzegani jako

Mlodociani huligani, bo inaczej ubrani, przez

Przechodniów wytykani, wzrokiem gani starsza pani

A psy zajarani, spoleczenstwo ich chwali,. bo przestepców

Zlapali - śmiech na sali, ja sie zrywam i nie ukrywam

-e unikam wiskania, tak bywa, -e czas uplywa a dyskusja

Z nimi to jego strata, pora na konkluzje z obserwacji

Tego świata:

Nie wszystko dookola jest takie piekne,

Widze rzeczy obok których tródno przejśa obojetnie

Ale naprawianie tego to nie dla mnie zajecie

Co ma bya to i tak bedzie, tyle rzeczy zlych

Czai sie wszedzie, a w tym ludzi spedzie

Wiekszośa przykleila se do twarzy szczeście

I falszywy -ywot wiedzie w swoim wymyślonym świecie

Ref.

Ide, ide; patrze, patrze; widze, widze

Świat z którego jestem dumny czasem

A czasem sie go wstydze

Jak okiem siegn!a wszechobecna obojetnośa, ludzi

Ogranicza znieczulica i po-era świat zupelnie jak

Szkorbut, ju- dosya o tym - pora na powrót

Wtedy jak na ironie sprawy przybieraj! diametralnie

Inny obrót, to tak jakby w rajski ogród przerodzilo

Sie pieklo, nagle robi sie lekko, zaczynam zauwa-aa

Wokól siebie piekno, z rzeczy zle powoli bledn!

A w tym ludzi spedzie jednak znajdzie sie miejsce na

Prawdziwe szczeście, a najcześciej tam gdzie ludzie

-yj! w biedzie lub na ulicach, oni doceniaj! to co

Sami maj! - co dostaj! od -ycia, radości znaj!

Innego pokroju ni- wartości materialne, mowa tutaj

O milości to dla nich naturalne, co banalne dla tych

Którzy myśl!, -e mog! kupia wszystko, ale ja wracam

Do tych, którzy s! tu blisko, szanuj! siebie, a poza tym

Cale swoje środowisko i ka-dy sie stara by na pierwszym

Miejscu byly: milośa i wiara, honor i nadzieja, a nie

Demonstracja sily na barkach rodziny przez ojca

Dokonana, albo nalóg dziewczyny, która na kolanach

Chapsa dzide za awiera grama - dramat

Jednak jak milo czasem spojrzea - dojrzea

Co dobrego dajesz bo-e i co jeszcze daa mi mo-esz