Familia Política

Que ben, xuntos outra vez

Estamos todos, non falta ninguén

Sempre espero ansioso estas fechas

Sempre estou nervioso ata que chegan

Que agora, como xa medrei, ata me deixan beber

E, máis ou menos, todos o pasamos ben

Pero sempre é un pouco peor do que esperas

Todo é un pouco peor do que esperas

E aínda así non fago máis que esperar

Non vaia ser que o mellor chegue ao final

Tan bonita é a carteira de papá

Que ata deixo que me pase por riba a man

Ou que apoie os pés na miña cabeza

Se pon el a pasta, que faga o que queira

E o que digan os de fóra, mira, eso danos igual

A familia é o primeiro e que se jodan os demais

Sempre a hostias, pero ó final, sodes todos como irmáns

Se non me fixo ben, na mesa decidiron xa

O que se pode dicir e o que está ben pensar

E eu por suposto non quero problemas

Eu por suposto agacho a orella

Que ninguén pediu nacer

E logo de medrar algo vas ter que facer

Morrer por traballar, iso é o que che queda

Chupar e aguantar, a ver cando rebentas

Pero algunhas cousas sempre están aí pa axudar

Comer, beber, comprar, foder e volta a comezar

Sempre a hostias, pero ó final, sodes todos como irmáns