Markesaren alaba

Markes baten alaba interesatua

marineruarekin enamoratua

deskubritu gaberik bere sekretua

amodioa zeukan barrena sartua.

Konformatu ziraden elkarren artean

ezkonduko zirela hurrengo urtean.

Eskola ikasteko bien bitartean

beraren herritikan guztiz apartean.

Hala disponiturik jarri ziren biak

kartaz entenditzeko elkarren berriak.

Formalidadea(re)kin jartzeko egiak

baina ez ziren lo egon amaren begiak.

Ezin egon zen ama hitz hori sufritzen,

berehala hasi zen kartak detenitzen,

intentzio haundiagoz ezkontza galdutzen;

Juanitak holakorik ez zuen pentsatzen.

Amaren malezia!: korreora joan da

Antonio hil zela egin zuen karta;

Juanitaren tristura berri hura jakinda

engainatua bestek gezur bat esanda.

Amak esaten dio: Juanita nerea

galdu da, diotenez Antonio Maria.

nik bilatuko dizut beste bat hobea

maiorazko, interes askoren jabea.

Denbora kunpliturik galaia abian

zer pasatu ote zen haren memorian

kartarik hartu gabe joan den aspaldian

inozente sartu zen jaio zen herrian.

Hau da lehendabiziko hark esan zuena.

-Zer da musikarekin onratzen dutena?

Markesaren alaba kalean barrena

esposario zela hark behar zuena.

Desmaiaturik egin zuen ordubete

gero nobia eske hitz bi egin arte

inguratu zitzaion makina bat jende

bigarren ordurako hil zen derepente.

Gaua pasatu eta hurrengo goizean

entierroa zuen bigarren klasean.

Markesaren alaba guztien atzean;

Zer pena izango zen haren bihotzean?

Penarekin leherturik Antonio hil zen

akonpainatu zuen Juanitak elizan.

Maitasuna bazion esan dudan gisan

geroztikan ez zuen osasunik izan.

Erremedia baledi sentimendu hori

bitarteko bat jarri Jesus maiteari

orazio eginaz Birjina Amari

zeruan gerta dadin Antonio Mari.

Elkarren konpainian guk ere nahi dugu

Birjina egiozu Jaunari erregu

kristau guztiogatik baldin ahal bazenu

Iturrinok horrela desiatutzen du.

Zeruak eta lurrak egin zituena

memoria argitzera zatoz neregana;

esperantza badaukat zerorrek emana

kunplituko dudala desio dudana.

Amodiozko penak oraingo honetan

publika ahal banintza bertso berrietan;

enteratu naiz ongi enkargu horietan

San Jose arratsaldeko hiru t'erdietan.

Egun seinalea zen gogoan hartzeko

esan ziola haren etxera joateko.

-Deseo dudan hitz hau manifestatzeko

zurekin, Antonio, nago izateko.

-Zer esaten didazu? Juanita, hitz hori,

tentatzen ari zarela trazak badirudi.

Ez zait gure gradurik tokatutzen niri

ez burlarikan egin marineruari.

-Eduki dezakezu ongi sinistua

aspaldian nengoela zutaz gustatua.

Ez zaitut nik utziko desanparatua

hala egiten dizut gaur juramentua.

-Alferrik izango dira haserre gurean

ez naute mudatuko eternidadean.

Esposatu nahi nuke kariño onean

Antonio Maria etortzen denean.

-Ama ez niri esan horrelakorikan

ez dut nik besteengana amodiorikan.

Ezin alegre leike nere barrenikan

komenientzia ona izanagatikan.

-Utzi alde batera horrelako lanak

ez ditut nik ikusten zu bezala damak.

Nahi badituzu hartu onra eta famak

giatuko zaituzteaitak eta amak.